arch​1 [ɑ:tʃ] n.

1. а́рка

2. скляпе́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пад’ёмісты, ‑ая, ‑ае.

1. Які вызначаецца высокай, пукатай паверхняй. Пад’ёмістая арка.

2. У якога высокі пад’ём (у 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Трыумфальныя вароты, гл. Арка трыумфальная

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Éhrenpforte f -, -n трыумфа́льная а́рка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КАМБІНАВА́НАЯ СІСТЭ́МА ў будаўнічай механіцы,

сістэма, якая спалучае нясучыя канструкцыі розных тыпаў (напр., вісячая канструкцыя з бэлькай, арка з бэлькай і падвескамі). У К.с. звычайна адна ч. элементаў прызначана для работы пераважна на выгін, другая — на расцяжэнне або сцісканне. Пры гэтым недахопы адной сістэмы кампенсуюцца перавагамі другой.

Камбінаваныя сістэмы: 1 — арка з фермай; 2 — вісячая сістэма (кабель) з бэлькай.

т. 7, с. 506

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

archway

[ˈɑ:rtʃweɪ]

n.

1) прахо́д пад а́ркай

2) а́рка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

przęsło

н. пралёт; арка; выгба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Triúmphbogen m -s, - і -bögen трыумфа́льная а́рка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

скляпе́нне н. Gewölbe n -s, -; Bógen m -s, Bögen (арка)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

трыумфа́льны Tri¦úmph-; tri¦umphál;

трыумфа́льная а́рка Tri¦úmphbogen m -s, -, Tri¦úmphpforte f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)