рыбакамбіна́т, ‑а, М ‑наце, м.

Камбінат па апрацоўцы рыбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загаблява́ць

‘зрэзаць тонкі слой з паверхні драўніны пры апрацоўцы яе гэблем, рубанкам’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. загаблю́ю загаблю́ем
2-я ас. загаблю́еш загаблю́еце
3-я ас. загаблю́е загаблю́юць
Прошлы час
м. загаблява́ў загаблява́лі
ж. загаблява́ла
н. загаблява́ла
Загадны лад
2-я ас. загаблю́й загаблю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час загаблява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апі́лкі, -лак.

Дробныя частачкі матэрыялу, якія ўтвараюцца пры апрацоўцы яго пілой, напільнікам, пілавінне.

Драўняныя а.

Металічныя а.

|| прым. апі́лачны, -ая, -ае і апі́лкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

яравізава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што.

Падвергнуць (падвяргаць) насенне апрацоўцы, якая паскарае працэс яго росту і выспявання.

|| наз. яравіза́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

габлява́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па апрацоўцы чаго‑н. габляваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

струга́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па апрацоўцы чаго‑н. струганнем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэрмі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст па тэрмічнай апрацоўцы металу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угарэ́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ры́ць, зак. (спец.).

Паменшаць пры гарэнні, плаўленні, тэхнічнай апрацоўцы.

|| незак. угара́ць, -а́е і уга́рваць, -ае.

|| наз. уга́р, -у, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

каменярэ́з, ‑а, м.

Майстар разьбы па каменю, па апрацоўцы каштоўных камянёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

струга́цца, ‑аецца; незак.

1. Паддавацца апрацоўцы струганнем.

2. Зал. да стругаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)