пацерабі́ць, ‑цераблю, ‑цярэбіш, ‑цярэбіць; зак., каго-што.

1. Абцерабіць усё, многае. Селівон абцерабіў ліпу да вяршка. Засталося пацерабіць сукі. Баранавых.

2. і без дап. Церабіць некаторы час. Пацерабіць да абеду буракі. □ Сабачаня зірнула яму ў вочы і лізнула руку, калі Кіма пацерабіў яго за вушы. Няхай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абцярэ́бліваць несов.

1. (освобождать от чего-л.) очища́ть;

2. (удалять) обруба́ть, обреза́ть;

3. разг. объеда́ть;

1-3 см. абцерабі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)