рэпеты́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Настаўнік, звычайна дамашні, які рэпеціруе (у 2 знач.) каго-н.
2. Вопытны спецыяліст, які праводзіць групавыя ці індывідуальныя рэпетыцыі з акцёрамі.
Р. па вакале.
Р. па балеце.
|| ж. рэпеты́тарка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак (разм.).
|| прым. рэпеты́тарскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
óberhalb prp (G) зве́рху, па́-над, над;
~ des Flússes вышэ́й па рацэ́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
órdnungsgemäß
1. a нале́жны, адпаве́дны
2. adv па пара́дку, па пра́вілу, пра́вільна
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вагане́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.
Невялікі адкрыты вагон для перавозкі грузаў па вузкакалейных або падвесных дарогах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
веладро́м, -а, мн. -ы, -аў, м.
Спецыяльна абсталяванае збудаванне для трэніровак і спаборніцтваў па веласіпедным спорце.
|| прым. веладро́мны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
воданапо́рны, -ая, -ае.
У выразе: воданапорная вежа — рэзервуар для вады, куды яна паступае пад напорам і адкуль расцякаецца па водаправодзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
выліча́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Спецыяліст па вылічальнай тэхніцы.
2. Прыбор, які робіць вылічэнні.
|| прым. выліча́льніцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
маркшэ́йдар, -а, мн. -ы, -аў, м.
Спецыяліст па геадэзічных вымярэннях горных распрацовак і правільнай эксплуатацыі нетраў.
|| прым. маркшэ́йдарскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мінда́ліна, -ы, мн. -ы, -лін, ж.
1. Адзін арэх міндаля.
2. Залоза ў глотцы, падобная па форме на міндальны арэх.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
апу́ха, -і, ДМ апу́се, м.
1. гл. апушы́ць.
2. Футравая абшыўка па краях адзення, абутку.
А. даражэй кажуха (прымаўка).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)