ОТАРЫНАЛАРЫНГАЛО́ГІЯ [ад грэч. us, ōtos вуха + rhis (rhinos) нос + larynx (laryngos) гартань + ...логія],
галіна клінічнай медыцыны, якая вывучае нармальную функцыю і хваробы вуха, носа, горла; распрацоўвае метады дыягностыкі, лячэння і прафілактыкі. У О. вылучаюць 3 кірункі: аталогія, рыналогія, фарынгаларынгалогія. Асобна вылучаюць сурдалогію (дэфекты слыху, іх лячэнне), фоніятрыю (дэфекты голасу і іх лячэнне) і отанеўралогію.
Агульныя ўяўленні пра будову, функцыі і захворванні вуха і верхніх дыхальных шляхоў вядомы ўжо ў працах Гіпакрата, Цэльса, Галена. У Расіі першая кафедра хвароб вуха, горла і носа адкрыта праф. М.П.Сіманоўскім у 1893 у Пецярбургскай ваенна-мед. акадэміі.
На Беларусі першая кафедра ЛОР-хвароб адкрыта ў Мінскім мед. ін-це (1925), якую ўзначальваў С.М.Бурак; кафедры О. ёсць у Віцебскім і Гродзенскім мед. ін-тах. Вядучыя спецыялісты: В.Я.Гапановіч, Р.Х.Карпілаў, М.П.Кніга, У.Дз.Мяланын, Г.М.Смердаў, П.А.Цімашэнка, М.Ц.Яўстаф’еў.
Літ.:
Руководство по оториноларингологии. М., 1994;
Тугоухость. М., 1978.
І.А.Склют.
т. 11, с. 457
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
купі́раваць
(фр. couper)
1) мед. ліквідаваць прыступ хваробы своечасовым, эфектыўным лячэннем;
2) адразаць, адсякаць.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
апепсі́я
(ад а- + гр. pepsis = страваванне)
мед. нястраўнасць у сувязі з невыдзяленнем страўнікавага соку.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бленарэ́я
(ад гр. blennos = слізь + rheo = цяку)
мед. запаленне слізістай абалонкі вока, выкліканае ганакокам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ніста́гм
(гр. nistagmos = дрымота)
мед. міжвольныя рухі вочных яблыкаў, якія часта паўтараюцца; дрыжанне вачэй.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пальпа́цыя
(лац. palpatio = абмацванне)
мед. метад абследавання хворага шляхам абмацвання пальцамі або далонямі рук.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэгіяна́рны
(ад лац. regio, -onis = вобласць)
мед. мясцовы (напр. р-ая анестэзія, р. кровазварот).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
се́кцыя2
(лац. sectio = разразанне, раздзяленне)
мед. анатаміраванне, рассячэнне (напр. с. трупа, с. вены).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тапі́чны
(ад гр. topos = месца)
мед. мясцовы;
т-ая дыягностыка — вызначэнне месцазнаходжання ачага хваробы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тэстыкуля́рны
(ад лац. testis, -iculus = мужчынскае яечка)
мед. які адносіцца да яечка; семянны семенны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)