цясля́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да цесляра, цяслярства. Цяслярскае рамяство. □ Цяслярская брыгада заканчвала ставіць кроквы на школьным будынку. Даніленка. Пад цяслярскай сякерай Пападала голле на дол. Куляшоў. // Які належыць цесляру, уласцівы цесляру. Вацік глядзеў на цяслярскі спрыт у рабоце. Баранавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прыстаўля́цца ’прыкідвацца, строіць з сябе п’янага’ (Ян.). Укр. дыял. приставля́тися ’прыкідвацца кім-небудзь, выдаваць сябе за каго-небудзь’. Параўн. выстаўля́цца ’тс’, што да ста́віць, ста́віцца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

stage-manage [ˌsteɪdʒˈmænədʒ] v.

1. ста́віць (п’есу, оперу)

2. быць сва́там (на вяселлі)

3. арганізо́ўваць, до́бра падрыхто́ўваць (імпрэзу)

4. працава́ць памо́чнікам рэжысёра

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

endanger [ɪnˈdeɪndʒə] v. пагража́ць, ста́віць пад пагро́зу; рабі́ць небяспе́чным;

This crisis endangers the future of the company. Гэты крызіс пагражае будучыні кампаніі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wager​2 [ˈweɪdʒə] v. dated or fml ісці́ ў закла́д;

wager on smth. ста́віць на што-н.; рабі́ць ста́ўку на што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

перагаро́дка ж. Trénnwand f -, -wände, Zwíschenwand f -, -wände;

перагаро́дка з до́шак Brétterverschlag m -(e)s, -schläge;

ста́віць перагаро́дку éine Zwíschenwand éiziehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

назнача́ть несов.

1. назнача́ць, прызнача́ць;

2. (устанавливать) вызнача́ць; назнача́ць; (на должность, работу) назнача́ць, прызнача́ць; (ставить кем-л.) ста́віць; (направлять куда-л.) накіро́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вартаўні́к ’каравульны’ (БРС, Шат., Гарэц., Шпіл., Касп.), вартувни́к (Бесар.). Вытворнае да вартава́ць. Параўн. і ўкр. вартівни́к. Але можна ставіць пытанне і пра непасрэднае запазычанне з польск. wartownik.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перарадава́ць ’пералічыць (усіх, многіх)’ (ст.-дар., Сл. ПЗБ). Да пера- і радаваць ’абходзіць усіх па чарзе; наведваць па парадку’ (Мас.), якое з польск. rzędować ’ставіць у рад’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

dämmen vt

1) гідр. ста́віць запру́ду

2) перан. стры́мліваць, прыглу́шаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)