Verbum

ба́цнуць, -ну, -неш, -не; -ні; зак. (разм.).

Моцна ўдарыць.

Б. па хрыбце.

заскару́знуць, -ну, -неш, -не; -ру́з, -зла; -ні; зак.

Тое, што і закарузнуць.

засмя́гнуць, -ну, -неш, -не; засмя́г, -гла; -ні; зак.

Тое, што і засмагнуць.

сасмя́гнуць, -ну, -неш, -не; -мя́г, -гла; -ні́; зак.

Тое, што і сасмагнуць.

папамо́кнуць, -ну, -неш, -не; папамо́к, -кла; -ні; зак. (разм.).

Мокнуць доўга, неаднаразова.

усмя́гнуць, -ну, -неш, -не; усмя́г, -гла; -ні́; зак.

Тое, што і усмагнуць.

звіне́ць, -ню́, -ні́ш, -ні́ць; -нім, -ніце́, -ня́ць; -ні́; незак.

Утвараць металічны гук.

Звініць званок.

Звіняць галасы дзяцей.

У вушах звініць (пра звон у вушах).

|| зак. празвіне́ць, -ню́, -ні́ш, -ні́ць; -нім, -ніце́, -ня́ць; -ні́.

ніхто́, ніко́га, ніко́му, ніко́га, нікі́м, ні аб кім; займ. адмоўны.

1. Ні адзін чалавек, ні адна жывая істота.

Н. не прыйшоў.

Н. не хацеў з ім сябраваць.

2. у знач. наз. ніхто́, толькі ў Н і Т, м. і ж. Пра чалавека, які не мае ніякага дачынення да каго-н.

Хто ён табе? — Ніхто.