нацяга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.
1. чаго. Прынесці, прыцягнуць за некалькі прыёмаў.
Н. вады ў лазню.
2. чаго. Украсці за некалькі прыёмаў у якой-н. колькасці (разм.).
3. каго (што). Пакараць, цягаючы за вушы, валасы (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
наця́гнуты, -ая, -ае.
1. гл. нацягнуць.
2. перан. Які знаходзіцца ў стане напружання.
Нацягнутыя нервы.
3. перан. Пазбаўлены натуральнасці, недружалюбны.
Нацягнутыя адносіны.
|| наз. наця́гнутасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
нацягну́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ця́гнецца; зак.
1. Стаць тугім, напяцца.
2. Прыйсці ў вялікай колькасці; сабрацца (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
нацягну́ць, -цягну́, -ця́гнеш, -ця́гне; -цягні́; -ця́гнуты; зак.
1. што. Расцягваючы, зрабіць тугім, напяць (або туга прымацаваць).
Н. трос.
2. што. Адзець (абуць) што-н. з цяжкасцю; накрыцца, нацягнуўшы на сябе што-н.
Н. боты.
Н. коўдру.
3. чаго. Прыцягнуць, прынесці ў якой-н. колькасці.
4. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Настояцца; заварыцца.
Лякарства нацягнула ўжо.
5. перан., што і без дап. Давесці што-н. да нормы, да пэўнай ступені (пра выпрацоўку, выдаткі і пад.); завысіць што-н. (адзнаку, паказчык і пад.; разм.).
Н. ацэнку.
6. пераважна безас., чаго і без дап. Нагнаць ветрам; закрыць, завалачы чым-н. (разм.).
Нацягнула дыму ў хату.
|| незак. наця́гваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. наця́гванне, -я, н. (да 1, 3 і 5 знач.), наця́жка, -і, ДМ -жцы, ж. (да 1 знач.) і нацяжэ́нне, -я, н. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
наця́жка, -і, ДМ -жцы, ж.
1. гл. нацягнуць.
2. Неправамернае дапушчэнне чаго-н.
Паставіць ацэнку з нацяжкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
нацяжны́, -а́я, -о́е.
1. Які надзяваецца шляхам нацягвання, нацяжкі.
Нацяжная шына.
2. Такі, які дзейнічае пры нацягванні, нацяжцы.
Н. канат.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
нацяжэ́нне, -я, н.
1. гл. нацягнуць.
2. Зрастанне скуры, пашкоджанай раненнем (спец.).
Першаснае н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
нацянькі́, прысл.
Самым кароткім шляхам; наўпрост.
Сцежка вяла да поля н.
Праўда ходзіць н., з ёй не размінешся (з нар.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
нацярпе́цца, -цярплю́ся, -це́рпішся, -це́рпіцца; -цярпі́ся; зак.
Зведаць, перажыць шмат чаго-н. непрыемнага, цяжкага.
Н. страху.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
нацяру́швацца гл. нацерушыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)