тупі́ца ж.

1. разм. (сякера, каса і г. д.) éine stúmpfe Axt [Sénse і пад. ];

2. разм. пагард. (абмежаваны) ein stúmpfsinniger [stúmpfer, stupíder, borníerter] Mensch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прымацава́нне н.

1. Beféstigung f -;

2. (да арганізацыі і пад.) Ángliederung f -, -en, Éinverleibung f -, Zúteilung f -; Bezúgsanmeldung f - (напр. харчовых картак)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пуцеправо́д м. разм. Báhnüberführung f -, -en, Wégüberführung f, Stráßenüberfahrt f -, -en (над палатном); Báhnunterführung f -, -en, (Stráßen)unterführung f -, -en (пад палатном)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разбушава́цца

1. (пра вецер, мора і пад.) (lánge, stark) bráusen vi, tóben vi;

2. (раззлавацца) in Zorn [Wut, Raseréi] geráten*; áufbrausen vi (h, s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бу́ркнуць разм. brúmmen vi, vt, knúrren vi;

бу́ркнуць не́шта сабе́ пад нос étwas in den Bart brúmmen, étwas vor sich hin brúmmen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адзна́чаны

1. (памечаны) bezéichnet;

2. (падкрэслены) unterstríchen; betónt, hervórgehoben;

3. (упамянёны) erwähnt;

4. (запісаны) vermérkt, notíert; verbúcht (у пэўнай кнізе і пад.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адшчапі́цца, адшчапля́цца

1. (адвальвацца) sich ábspalten, ábsplittern vi (s), sich ábsplittern, ábbrechen* vi (s);

2. (адчыняцца – пра кручок і пад.) sich áufklinken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

запе́рці

1. (дзверы, скрынку і пад.) (zú)schlíeßen* vt, zúsperren vt, verspérren vt, verschlíeßen* vt;

2. (каго-н.) éinschließen* vt, éinsperren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

charakteryzować się

незак.

1. характарызавацца; вызначацца; адзначацца;

2. грыміравацца;

charakteryzować się na staruszka — грыміравацца ў (пад) старога

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

jeż

м.

1. заал. вожык;

2. вожык (прычоска);

uczesanie na ~a (fryzura na ~a) — прычоска пад вожык

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)