гі́чка 1, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Абл. Верхняя частка завязанага мяшка, торбы. Ігнаціха трымалася рукамі за гічку мяшка. Капыловіч.

гі́чка 2, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Вузкая і доўгая спартыўная шлюпка з нізкімі бартамі. У гічцы — дужыя грабцы. Лужанін.

[Англ. gig.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лісі́чка 1, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Памянш.-ласк. да лісіца ​1 (у 1 знач.); маладая ліса.

лісі́чка 2, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Ядомы грыб жоўтага колеру. Кошыкі і паравы к поўдню напаўняліся .. прысадзістымі лісічкамі, чырвонагаловымі цыбатымі падасінавікамі. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гілякі́, ‑оў; адз. гіляк, ‑а, м.; гілячка, ‑і, ДМ ‑чцы; мн. гілячкі, ‑чак; ж.

Даўнейшая назва ніўхаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капе́ечка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Памянш.-ласк. да капейка.

•••

Абысціся ў капеечку гл. абысціся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жаўтаво́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Птушка атрада кулікоў, у якой каля вачэй жоўты абадок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мужы́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Уст., лаянк. Жан. да мужык (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ні́тачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Памянш.-ласк. да нітка.

•••

Па нітачцы бегаць гл. бегаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пу́начка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Невялікая птушка атрада вераб’іных, якая водзіцца на крайняй Поўначы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сястры́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Памянш.-ласк. да сястра (у 1, 3 знач.); сястрыца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

я́звачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн.чак; ж.

Памянш. да язва (у 1 знач.); невялічкі нарыў, болька.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)