ЗАТУХА́ННЕ ВАГА́ННЯЎ,

памяншэнне амплітуды ваганняў з цягам часу, абумоўленае стратамі энергіі вагальнай сістэмай. Ператварэнне энергіі вагальнай сістэмы ў цеплавую (унутраную) энергію адбываецца ў выніку прысутнасці трэння ў мех. сістэмах (напр., маятнік) і наяўнасці амічнага супраціўлення ў эл. сістэмах (напр., вагальны контур). З.в. можа адбывацца таксама за кошт страт энергіі, звязаных з выпрамяненнем гукавых і эл.-магн. хваль.

Найбольш вывучана З.в. у лінейных сістэмах, дзе памяншэнне энергіі прапарцыянальнае квадрату скорасці руху (мех. сістэма) або квадрату сілы току (эл. сістэма). У гэтым выпадку З.в. мае экспаненцыяльны характар: амплітуда ваганняў памяншаецца паводле залежнасці A(t) = A0e−γt , дзе A0 — першапачатковая амплітуда, γ — каэфіцыент затухання, t — час. З.в. парушае іх перыядычнасць, пры вялікіх каэфіцыентах затухання амплітуда хутка памяншаецца да нуля і ваганні спыняюцца (гл. Аперыядычны працэс). Пры малых затуханнях умоўна карыстаюцца паняццем перыяду як прамежку часу паміж двума паслядоўнымі максімумамі вагальнай фіз. велічыні (сілы эл. току, напружання або размаху ваганняў маятніка і інш.). Гл. таксама Дэкрэмент затухання.

А.​І.​Болсун.

Затуханне ваганняў. A0 — першапачатковая амплітуда ваганняў; T — перыяд ваганняў.

т. 7, с. 8

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ток​I м.

1. (действие) плынь, род. плы́ні ж.; (течение) цячэ́нне, -ння ср.;

2. (поток, струя) струме́нь, -ня м.;

3. (электрический) ток, род. то́ку м., мн. то́кі, -каў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

і́мпульс м.

1. Impúls m -es, -e, Ánstoß m -es, -stöße, Ánsporn m -(e)s;

2.:

і́мпульс выпраме́ньвання фіз. Stráhl(en)impuls m -es, -e;

і́мпульс то́ку эл. Strómstoß m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

commutation

[,kɑ:mjəˈteɪʃən]

n.

1) заме́на f.

2) зьме́ншаньне ка́ры

3) е́жджаньне на пра́цу (цягніко́м, аўто́бусам)

4) Electr. пералуча́ньне то́ку камута́тарам, камута́цыя f.

•

- commutation ticket

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

імпеда́нс

(англ. impedance, ням. Impedanz, ад лац. impedire = перашкаджаць)

1) поўнае супраціўленне электрычнага ланцуга пераменнаму току, абумоўленае амічным, індуктыўным і ёмістым супраціўленнямі ланцуга;

2) рэактыўнае супраціўленне жывой тканкі пераменнаму току.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Шчыльнасць (рэчыва) 1/496; 11/381—382

- » - току 10/265

- » - энергіі 1/218; 11/463

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

кілава́т

(ад кіла- + ват)

адзінка вымярэння магутнасці электрычнага току, роўная 1000 ват.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мікраампе́р

(ад мікра- + ампер)

адзінка сілы электрычнага току, роўная мільённай частцы ампера.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

міліампе́р

(ад мілі- + ампер)

адзінка сілы электрычнага току, роўная тысячнай частцы ампера.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

міліамперме́тр

(ад мілі- + амперметр)

прыбор для вымярэння сілы электрычнага току ў міліамперах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)