1.(1і2ас.неўжыв.). Адарваўшыся, задрацца ўгору. Узадралася салома на страсе.
2.Разм. Узлезці, залезці на што‑н. Узадрацца на хвою.
3.перан.Груб.Рана прачнуўшыся, устаць, падняцца з пасцелі. Узадрацца да світання. □ Узадралася сяк-так, працерла вочы.Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
bite1[baɪt]n.
1. уку́с; след/ра́на ад уку́су
2. кава́лак (ежы); лёгкая заку́ска;
have a bite перакусі́ць; закусі́ць
3. во́стры боль;
the bite of the wound боль ад ра́ны
4. клёў (рыбы)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
mortal2[ˈmɔ:tl]adj.
1. сме́ртны;
We are all mortal. Мы ўсе смертныя.
2. смяро́тны; смяртэ́льны;
a mortal wound смяро́тная ра́на;
a mortal sin смяро́тны грэх
3.fml страшэ́нны (пра страх і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
gunshot
[ˈgʌnʃɑ:t]1.
n.
1) гарма́тны стрэл
2) далёкасьць стрэ́лу
within gunshot — на адле́гласьці стрэ́лу
2.
adj.
агнястрэ́льны
a gunshot wound — ра́на ад стрэ́лу
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
мужы́цкі, ‑ая, ‑ае.
Уст. Які мае адносіны да мужыка (у 1 знач.), належыць мужыкам. Мужыцкая хага. □ Збігнеў быў апрануты ў доўгі мужыцкі кажух.Карпюк.// Такі, як у мужыка, уласцівы мужыку (у 1 знач). Доўга не чакаючы, .. [Несцер] пайшоў насустрач Кляновічу, ўзрадаваны, што гэты вучоны мае мужыцкую натуру, бо рана ўстае.Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Wúndef -, -n ра́на, пашко́джанне;
an séinen ~n stérben* паме́рці ад ра́н;
in der ~ herúmbohren [herúmwühlen] верадзі́ць ра́ну (тс.перан.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ГРЫГ ((Grieg) Юхан Нурдаль) (1.11.1902, г. Берген, Нарвегія — 2.12.1943),
нарвежскі пісьменнік, грамадскі дзеяч. Скончыўшы гімназію, служыў матросам (1920—21), уражанні адлюстраваў у зб. вершаў «Вакол мыса Добрай Надзеі» (1922) і рамане «А карабель ідзе далей» (1924). Вучыўся ва ун-тах Оксфарда і Осла. Выдаў кн. эсэ «Рана памерлыя» (1932) пра творчасць Р.Кіплінга, Дж.Кітса, П.Б.Шэлі, Дж.Байрана. На мяжы 1920—30-х г. адбылася яго творчая і светапоглядная эвалюцыя: аптымістычны пафас вершаў (зб. «Нарвегія ў нашых сэрцах», 1929) змяняецца песімізмам (драма «Атлантычны акіян», 1932). У 1932—34 жыў у СССР. У 1937 як ваенны карэспандэнт быў у Іспаніі (зб. «Іспанскае лета», 1937, раман «Свет яшчэ павінен стаць маладым», 1938). Вяршыня яго творчасці — драма «Паражэнне» (1937, пра Парыжскую камуну 1871). У 1940—43 змагаўся супраць фашызму (паэма «Чалавечая прырода», 1942; зб. вершаў «Свабода», выд. 1945; «Надзея», выд. 1946).