Jú ra III m ю́ ра
1. горы ў Швейцарыі і Францыі
2. кантон у Швейцарыі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
МІ́ ТЧЭЛ (Mitchell),
горная вяршыня ў Блакітным хр. (масіў Чорныя горы ); самая высокая вяршыня Апалачаў у Паўн. Амерыцы. Выш. 2037. Складзена з кварцытаў. На схілах — хваёвы лес, на вяршыні — лугі.
т. 10, с. 477
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
падэ́ шва ж. в разн. знач. о́ шва;
скурана́ я п. — ко́ жаная подо́ шва;
п. рэ́ йкі — подо́ шва ре́ льса;
п. гары́ — подо́ шва горы́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абазна́ чыць , -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак. , што.
1. Памеціць што-н. , зрабіць знак на чым-н.
А. на карце горы .
2. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Акрэсліць, зрабіць выразным, бачным.
Худзізна рэзка абазначыла скулы.
3. Паказаць, абмаляваць галоўныя рысы якой-н. асобы ці з’явы.
А. рысы характару героя.
|| незак. абазнача́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е і абазна́ чваць , -аю, -аеш, -ае (да 1 і 3 знач. ).
|| наз. абазначэ́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перапра́ віць ¹, -ра́ ўлю, -ра́ віш, -ра́ віць; -ра́ ўлены; зак. , каго-што.
1. Перавезці, перавесці цераз якую-н. прастору.
П. на другі бераг . П. цераз горы .
2. Адправіць з аднаго месца ў другое, па прызначэнні.
П. зброю партызанскаму атраду.
|| незак. перапраўля́ ць , -я́ ю, -я́ еш, -я́ е.
|| звар. перапра́ віцца , -ра́ ўлюся, -ра́ вішся, -ра́ віцца (да 1 знач. ); незак. перапраўля́ цца , -я́ юся, -я́ ешся, -я́ ецца.
|| наз. перапра́ ва , -ы, ж. знач. ) і перапра́ ўка , -і, Д М ж. разм. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пе́ рац , -рцу, мн. м.
1. Трапічная расліна сямейства перцавых, а таксама яе плады з горкім пякучым смакам і моцным пахам, якія ўжываюцца як прыправа.
У горы жыць ды з перцам есці (прымаўка). Чорны п.
2. Агародная расліна сямейства паслёнавых з пладамі ў выглядзе струкоў.
Фаршыраваны п.
◊
Даць (задаць) перцу каму (разм. ) — вылаяць, пакараць.
|| прым. пе́ рцавы , -ая, -ае і пярцо́ вы , -ая, -ае.
Перцавы струк.
Сямейства перцавых (наз. ). Пярцовая настойка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
праляце́ ць , -лячу́ , -ляціш, -ляціць; -ляцім, -леціце́ , -ляця́ ць; -ляці; зак.
1. Лецячы, перамясціцца на якую-н. адлегласць.
П. семсот кіламетраў.
2. што . Лецячы, прамінуць што-н.
Самалёт праляцеў горы .
3. Хутка праехаць, прайсці, мінуць (разм. ).
Праляцеў кур’ерскі поезд.
Незаўважна праляцеў адпачынак.
4. (1 і 2 ас. не ўжыв. ), перан. Мільгануць, пранесціся (разм. ).
Маланкай праляцела думка.
|| незак. пралята́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
|| наз. пралёт , -у, М м. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Карпаты (горы ) 1/254; 3/15; 5/457—458; 9/577
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
грама́ дзіцца , ‑дзіцца; незак.
Выглядаць грамадай, грамадзінай. Бягуць лясы, гаі, мяшаюцца палі, грамадзяцца горы , рассцілаюцца шырокія лугі. Колас .
грамадзі́ цца , ‑дзі́ цца; незак.
Збірацца ў грамаду, размяшчацца грамадой (у 1 знач.). Моладзь, што грамадзілася пры дзвярах на сцэну, хутка расселася. Гартны .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
віхры́ ць , ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак.
1. што . Узнімаць, кружыць што‑н. віхрам. Вецер ганяў па асфальце паперкі і віхрыў пыл. Карпаў .
2. Віхрыцца. З начной цемры адна за другой выплывалі вадзяныя горы , на вершалінах якіх.. віхрыла пена. Самуйлёнак .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)