заафа́гі

(ад заа- + -фаг)

арганізмы, якія жывяцца толькі жывёльнай ежай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

маніезіёзы

(ад маніезія)

інвазійныя хваробы жвачных жывёл, якія выклікаюцца маніезіяй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аэрабіёнты

(ад аэра- + біёнты)

арганізмы, якія насяляюць сушу (параўн. гідрабіёнты).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бе́нтас

(гр. benthos = глыбіня)

сукупнасць арганізмаў, якія насяляюць дно вадаёмаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

біятро́фы

(ад бія- + -трофы)

арганізмы, якія жывяцца іншымі жывымі арганізмамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

глюціна́нты

(лац. glutinantes — якія склейваюць)

спецыялізаваныя жыгучыя клеткі ў кішачнаполасцевых.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

анаплацэфалідо́зы

(ад анаплацэфаліды)

хваробы коней, аслоў, мулаў, якія выклікаюцца анаплацэфалідамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

алю́вій

(лац. alluvio = нанос)

адклады, якія ўтварыліся з рачных наносаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бластадэ́рма

(ад бласта- + -дэрма)

сукупнасць клетак, якія ўтвараюць сценку бластулы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

галоідафі́ты

(ад галоіды + -фіты)

расліны, якія растуць на саланчаковых глебах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)