хрома... (а таксама храма...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая мае знач.:
1) які адносіцца да хрому, напр., хромаалюмініевы;
2) які мае адносіны да колеру, фарбы; каляровы, напр., хромалітаграфія.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хто́сьці, каго́сьці, каму́сьці, каго́сьці, кімсьці, (аб) кімсьці, займ. неазнач.
1. Невядома які чалавек; нехта.
Х. пастукаў у акно.
2. Які-н. чалавек, усё роўна хто.
Паклікаць кагосьці на дапамогу.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шыпу́чы, -ая, -ае.
1. Які ўтварае шыпенне.
Шыпучая змяя.
2. Які пеніцца і злёгку шыпіць ад выдзялення вуглякіслага газу (пра напіткі).
Шыпучыя віны (штучна газіраваныя).
|| наз. шыпу́часць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эмацыяна́льны, -ая, -ае.
1. гл. эмоцыя.
2. Які выражае эмоцыі, насычаны, выкліканы імі.
Эмацыянальная размова.
3. Здольны жыва рэагаваць, які лёгка паддаецца эмоцыям.
Эмацыянальная асоба.
|| наз. эмацыяна́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
юрыды́чны, -ая, -ае.
1. Які мае адносіны да права¹ (у 1 знач.), прававы.
Ю. доказ.
Юрыдычная тэрміналогія.
Юрыдычная кансультацыя.
Юрыдычная асоба.
2. Які адносіцца да работы юрыста.
Юрыдычная практыка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
подходя́щий
1. прич. які́ (што) падыхо́дзіць; які́ (што) надыхо́дзіць;
2. прил. падыхо́дзячы; (пригодный) прыда́тны; (удобный) зру́чны; (соответствующий) адпаве́дны; (неплохой) нядрэ́нны; (сносный) ніштава́ты; (хороший) до́бры;
подходя́щее помеще́ние прыда́тнае памяшка́нне;
подходя́щий моме́нт зру́чны мо́мант;
э́то де́ло подходя́щее разг. гэ́та спра́ва нядрэ́нная;
в подходя́щей компа́нии у адпаве́днай (у до́брай) кампа́ніі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кла́сны, -ая, -ае.
1. гл. клас.
2. у знач. наз. кла́сны, -ага, м.; кла́сная, -ай, ж. Класны кіраўнік (разм.).
3. Які мае пэўны клас, разрад (пра судна і г.д.; спец.).
4. Які мае высокую ступень чаго-н.; які паказвае клас (у 7 знач.).
К. сталявар.
К. спартсмен.
Класная гульня.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
калю́чы, -ая, -ае.
1. Які мае калючкі, з калючкамі.
К. дрот.
Калючая ружа.
2. Які колецца, робіць уколы.
Калючая барада.
К. ржэўнік.
3. перан. Са злой насмешкай, нядобры.
Калючае слова.
К. позірк.
4. перан. Які непрыхільна, недаверліва ставіцца да ўсяго; нелюдзімы, злосны (пра чалавека).
|| наз. калю́часць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
патрабава́льны, -ая, -ае.
1. Строгі, які патрабуе многага ад іншых.
П. загадчык.
2. З высокімі патрабаваннямі, вельмі разборлівы.
П. чытач.
3. Які выражае патрабаванне (у 2 знач.), настойлівы.
П. стук.
4. Які змяшчае патрабаванне (у 5 знач.; спец.).
Патрабавальная ведамасць.
|| наз. патрабава́льнасць, -і, ж. (да 1—3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пла́тны, -ая, -ае.
1. Які даецца за плату, падлягае аплаце.
П. праезд.
Платная паліклініка.
2. Які атрымлівае грашовую плату за сваю работу; звязаны з атрыманнем грашовай узнагароды, платы.
П. работнік.
Платная пасада.
3. Які карыстаецца чым-н. за плату (разм.).
П. наведвальнік.
|| наз. пла́тнасць, -і, ж. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)