single-handed [ˌsɪŋglˈhændɪd] adj.

1. аднару́кі

2. які́ працу́е без дапамо́гі; вы́кананы без дапамо́гі;

single-handed efforts аднабако́выя намага́нні

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

stiffener [ˈstɪfənə] n.

1. пру́ткая пракла́дка або́ по́дбіўка

2. сро́дак, які́ робіць ткані́ну пру́ткай (крухмал, апрэтура і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

undeclared [ˌʌndɪˈkleəd] adj.

1. неабве́шчаны;

an undeclared war неабве́шчаная вайна́

2. незадэкларава́ны на мы́тні (пра тавар, які падлягае пошліне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

which [wɪtʃ] pron. като́ры; які́, што;

I can’t tell which is which. Я не магу адрозніць адно ад другога.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

word-perfect [ˌwɜ:dˈpɜ:fɪkt] adj. які́ ведае на па́мяць;

The actor’s speech was word-perfect. Акцёр ведаў сваю ролю назубок.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

would-be [ˈwʊdbi] adj. які́ маецца быць, патэнцыя́льны; з прэтэ́нзіяй;

He’s a would-be doctor. Ён маецца быць доктарам.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кардыя...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:

1) які мае адносіны да сэрца, напр.: кардыяграфія, кардыясклероз, кардыяспазм, кардыястымулятар;

2) які мае адносіны да кардыялогіі, напр.: кардыянеўралагічны, кардыяцэнтр, кардыяхірургія.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кашто́ўны, -ая, -ае.

1. Які дорага каштуе, мае вялікую цану.

К. камень.

2. Які мае важнае, істотнае значэнне.

Каштоўныя парады.

К. дакумент.

|| наз. кашто́ўнасць, -і, ж.

К. навуковай працы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ланцуго́вы, -ая, -ае.

1. 3 ланцугамі, на ланцугах; які дзейнічае з дапамогай ланцугоў (у 1 знач.).

Ланцуговая перадача.

2. Які ідзе адзін за адным падобна звёнам ланцуга.

Ланцуговая рэакцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́пуклы, -ая, -ае.

1. Які мае сферычную вонкавую паверхню; проціл. увагнуты.

Выпуклае шкло.

2. Які выдаецца наперад, выступае над паверхняй; рэльефны.

В. лоб.

Выпуклыя літары.

|| наз. вы́пукласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)