пайсці́, пайду́, по́йдзеш, по́йдзе; пайшо́ў, -шла́, -ло́; пайдзі́;
Пачаць ісці (паводле ўсіх
Калі на тое пайшло (
Так не пойдзе (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пайсці́, пайду́, по́йдзеш, по́йдзе; пайшо́ў, -шла́, -ло́; пайдзі́;
Пачаць ісці (паводле ўсіх
Калі на тое пайшло (
Так не пойдзе (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Вы́скырка ’жанчына, якая смяецца дзе
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вой,
Выказвае пачуццё болю, страху, трывогі, здзіўлення, захаплення, радасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
поря́дком
1. (весьма) ве́льмі (изрядно) даво́лі-такі, до́бра-такі;
мне э́то поря́дком надое́ло мне гэ́та даво́лі-такі (до́бра-такі) надаку́чыла;
2. (как следует) як
он ничего́ поря́дком не сде́лал ён нічо́га як
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
предпринима́ть
1. (начинать) пачына́ць, распачына́ць; (браться за что-л.) бра́цца (за што); (организовать) арганізо́ўваць;
предпринима́ть изда́ние журна́ла пачына́ць (распачына́ць) выда́нне часо́піса, бра́цца за выда́нне часо́піса;
2. (делать) рабі́ць;
ну́жно что́-л. предпринима́ть
◊
предпринима́ть шаги́ рабі́ць за́хады;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тре́боваться
1. (быть нужным, необходимым) быць патрэ́бным, патрабава́цца;
заво́ду тре́буются рабо́чие заво́ду патрэ́бны (патрабу́юцца) рабо́чыя;
для э́того де́ла тре́бовались больши́е зна́ния для гэ́тай спра́вы патрэ́бны былі́ (патрабава́ліся) вялі́кія ве́ды;
2.
что и тре́бовалось доказа́ть што і
на э́то тре́буется мно́го вре́мени на гэ́та
3.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
халу́йства, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недавучы́цца, ‑вучуся, ‑вучышся, ‑вучыцца;
Правучыцца менш, чым
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лагагры́ф
(ад
род шарады, для разгадвання якой
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
булава́, -ы́,
1. Кароткае жазло з патаўшчэннем на канцы ў выглядзе шара або васьмігранніка (
2. Гімнастычны ручны снарад, які мае выгляд бутэлькі з патаўшчэннем на вузкім канцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)