бланшы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе.
Спец.
1. Абварваць ці апрацоўваць параю перад кансерваваннем.
2. Знімаць з ніжняга боку скуры рэшткі падскурнай клятчаткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
валасе́нь, ‑сня, м.
1. Паразітычны вадзяны чарвяк, падобны на волас.
2. Хвароба скуры ног у чалавека і жывёлы ў выглядзе язваў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паве́ка, ‑а, н.
Рухомая складка скуры, якая прыкрывае вока. Апусціць павекі. □ Іван Паўлавіч падняў вочы з-пад тоўстых прыпухлых павек. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пацёртасць, ‑і, ж.
1. Стан паводле знач. дзеясл. пацерці.
2. Пашкоджанне, раздражненне верхніх слаёў скуры ад трэння. Пацёртасці на шыі каня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чапра́к, ‑у, м.
Найбольш тоўстая і моцная частка скуры са спіны жывёлы, што ідзе на выраб падэшвы і для тэхнічных патрэб.
[Цюрк.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
blister2 [ˈblɪstə] v. пакрыва́ць; пакрыва́цца пухіра́мі/вадыра́мі;
The sap of this plant blisters the skin. Ад соку гэтай расліны на скуры з’яўляюцца вадыры.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
transplant1 [ˈtrænsplɑ:nt] n.
1. agr. пікірава́ная раса́да, пераса́дачная раслі́на, са́джанец
2. med. пераса́дка (нырак, скуры і да т.п.);
a heart transplant пераса́дка сэ́рца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
рэ́мень, -меня і раме́нь, -мяня́, мн. рамяні́, рамянёў, м.
1. Доўгая паласа вырабленай скуры, моцнай тканіны, якая ўжыв. для звязвання, замацавання чаго-н., у якасці пояса, для перадачы руху ад шківа.
Сумка на рэмені.
Падперазацца рэменем.
Р. для вастрэння брытваў.
Прывадны р.
Прывязныя рамяні (у самалёце, аўтамашыне).
2. мн. Дзве злучаныя перамычкай палоскі скуры (або моцнай тканіны, заменніка) са спражкамі і ручкай для ўвязвання і пераноскі ручнога багажу.
Перавязаць клунак рамянямі.
|| памянш. раме́ньчык, -а, мн. -і, -аў, м. (да 1 знач.).
|| прым. раме́нны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Раменная вупраж.
Раменная пуга.
Раменная перадача.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
каўту́н, -у́, м.
1. Хвароба скуры на галаве, пры якой валасы зблытваюцца і зліпаюцца ў камяк.
К. марудна вылечваецца.
К. і ў коней бывае.
2. мн. -ы́, -о́ў. Валасы (разм., пагард.).
Прычашы свае каўтуны.
|| прым. каўту́нны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шацёр, шатра́, мн. шатры́, шатро́ў, м.
1. Лёгкае пераноснае жыллё з тканіны, скуры і пад., якое будуецца звычайна ў форме конуса.
2. Высокі пірамідальны чатырохгранны ці васьмігранны дах (цэркваў, званіц, вежаў і пад.; спец.).
|| прым. шатро́вы, -ая, -ае.
Ш. навес.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)