Прыбор для вымярэння з дапамогай радыёхваль вышыні палёту лятальных апаратаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэо́граф, ‑а, м.
Прыбор для назірання і запісу папаўнення кроўю сасудаў і капіляраў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэмпо́граф, ‑а, м.
Спец.Прыбор, які рэгіструе ступень хуткасці выканання якой‑н. работы.
[Ад іт. tempo — тэмп і грэч. graphō — пішу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэрмаско́п, ‑а, м.
Спец.Прыбор для вызначэння рознасці тэмпературы без яе дакладнага вымярэння.
[Ад грэч. thermē — цяпло, гарачыня і skopeō — гляджу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БАГІ́НСКІЯ,
род бел. патомных гутнікаў 17—20 ст. У 17—18 ст. заснавалі шмат гутаў на Чарнігаўшчыне. Канстанцін у 1866 валодаў гутай у в. Яцкуны (да 1866 маёнтак Яшуны) Астравецкага р-на. Рамуальд Іпалітавіч (1934—80) — бел. майстар шкляной скульптуры. Працаваў на шклозаводзе «Нёман» (1957—70), на шклозаводах Расіі, Украіны, Грузіі. Яго работы пераважна анімалістычнага жанру: «Конь-агонь» (1966), «Мядзведзь з бочачкай» (1967), «Ой, вы, коні, мае коні» (1969) і інш.; браты Рамуальда (у т. л. Віктар) — на шклозаводах Украіны. Іван Рамуальдавіч працуе на шклозаводзе «Нёман».
М.М.Яніцкая.
Да арт.Багінскія. В.Багінскі. Прыбор «Сямейка». 1982.Да арт.Багінскія. Р.Багінскі. Графін і шклянка. 1969.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Пражэ́ктар ’асвятляльны прыбор, які з дапамогай аптычнай сістэмы пасылае яркі пучок праменняў у пэўным напрамку’ (ТСБМ). Праз рус.проже́ктор (Крукоўскі, Уплыў, 83) з англ.projector ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
flatware
[ˈflætwer]
n.
1) стало́вы прыбо́р(нож, відэ́лец, лы́жка)
2) плы́ткі по́суд (тале́ркі, спо́дкі, блю́ды)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
дыёд, ‑а, м.
Электронная лямпа з двума электродамі, а таксама адпаведны ёй паўправадніковы прыбор.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гідрафо́н, ‑а, м.
Прыбор для прыёму гукавых хваляў, якія ўзнікаюць і распаўсюджваюцца ў вадзе.
[Ад грэч. hýdōr — вада і phōnē — гук.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адо́граф, ‑а, м.
Электранавігацыйны прыбор, які аўтаматычна прачэрчвае на карце шлях, што праходзіць карабель.
[Грэч. (h)odos — дарога і graphō — пішу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
