сіліка́т, -у, М -ка́це, мн. -ы, -аў, м.
Назва мінералаў у склад якіх уваходзіць крэменязём, а таксама вырабаў з такіх мінералаў.
|| прым. сіліка́тны, -ая, -ае.
С. клей.
Сілікатная цэгла.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інданезі́йцы, -аў адз. -зіец, -зійца, м.
Агульная назва народнасцей і плямён, якія складаюць асноўнае насельніцтва Інданезіі.
|| ж. інданезі́йка, -і, ДМ -зійцы, мн. -і, -зіе́к.
|| прым. інданезі́йскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пабо́ішча, -а, н.
1. Бітва з вялікай колькасцю ахвяр.
Мамаева п. (назва Кулікоўскай бітвы, у якой быў разбіты татарскі хан Мамай).
2. Жорсткая бойка (разм).
Удзельнічаць у вулічным пабоішчы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Чэка́, нескл., ж. (з вялікай літары; гіст.).
Скарочаная назва надзвычайнай камісіі — органа, створанага для барацьбы з контррэвалюцыяй, сабатажам і спекуляцыяй; існавала ў СССР у 1918—1922 гг.
Супрацоўнік Ч.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аз, аза, м.
1. Старадаўняя назва літары «а». Аз, букі, ведзі... — а, б, в...
2. займ. У царкоўнаславянскай мове — назва першай асобы адз. ліку.
3. толькі мн. (азы́, азо́ў). Самы пачатак.
•••
Пачаць з азоў гл. пачаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дынамамашы́на, ‑ы, ж.
Устарэлая назва машыны для выпрацоўкі пастаяннага электрычнага току; электрычны генератар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жаўтацве́т, ‑у, М ‑веце, м.
Назва розных травяністых лугавых раслін з жоўтымі кветкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асма́ны, ‑аў.
Старая назва туркаў. (Паводле імя султана Асмана І, заснавальніка Асманскай імперыі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мане́рны, ‑ая, ‑ае.
Ненатуральны, пазбаўлены прастаты. Манерная ветлівасць. Манерная мода. Манерная назва кнігі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мі́стэр, ‑а, м.
Назва мужчыны ў Англіі і Амерыцы (звычайна ставіцца перад прозвішчам.)
[Англ. mister.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)