Plásma n -s, -men

1) біял. пла́зма

2) мед. сы́варатка крыві́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

няро́дны

1. (па крыві) nicht (blúts)verwándt;

няро́дны ба́цька Adoptívvater m -s, -väter;

2. (чужы) fremd

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

stagnation [stægˈneɪʃn] n.

1. засто́й, ко́снасць, стагна́цыя;

stagnation of production засто́й у вытво́рчасці;

fall into stagnation дайсці́ да стагна́цыі

2. med. засто́й крыві́, вяно́зны засто́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

алігемі́я

(ад аліга- + -емія)

змяншэнне агульнай колькасці крыві ў арганізме (пры крывацёках, згусанні крыві і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

sanguinary

[ˈsæŋgwəneri]

adj.

1) крыва́вы

a sanguinary battle — крыва́вая бітва́

2) крыважэ́рны, пра́гны крыві́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

transfuse

[trænsˈfju:z]

v.t.

1)

а) пераліва́ць

б) перадава́ць

2) Med. рабі́ць пераліва́ньне n. (крыві́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

transfusion

[trænsˈfju:ʒən]

n.

1)

а) пераліва́ньне n. (крыві́)

б) перадава́ньне n

2) пераліва́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сэ́рум

(лац. serum)

сываратка крыві.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дыябе́т, ‑у, М ‑беце, м.

Рад хвароб, якія суправаджаюцца выдзяленнем вялікай колькасці мачы.

•••

Цукровы дыябет — хвароба, якая характарызуецца павелічэннем цукру ў крыві і ў мачы; цукровая хвароба.

[Грэч. diabētēs.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

су́кравіца, ‑ы, ж.

Жаўтаватая вадкасць з дамешкай крыві, якая выдзяляецца з пашкоджаных тканак і поласцей цела. З раны на галаве нават і цяпер яшчэ сачылася сукравіца. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)