Разм. Снеданне. Пойдзем гэта мы [парабкі], бывала, касіць золакам, да сняданку.М. Ткачоў.Андрэйка рассцілае на зямлі белую сурвэтку, у якую мама загарнула яму сняданак, і хлопчыкі складваюць на ёй усё, чым багаты.Бяганская.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАРМІ́Р-БЛУР, Кармірблур (арм. чырвоны ўзгорак),
узгорак на левым беразе р. Раздан, на зах. ускраіне г. Ерэван. У 1936 на К.-Б. знойдзены ўрарцкі клінапіс з імем цара Русы, сына Аргішці II (7 ст. да н.э.). У выніку археал. раскопак у 1939—70 на ўзгорку адкрыта цытадэль, а вакол узгорка — рэшткі горада Тэйшэбаіні. Выяўлены багаты матэрыял пра гаспадарку і культуру стараж. дзяржавы Урарту. Цытадэль разбурана ў пач. 6 ст. да н.э.мясц. плямёнамі, якія імкнуліся скінуць урарцкі прыгнёт, і скіфамі, што далучыліся да іх.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
[Бага́цце] ’агонь, вогнішча, касцёр’. Існаванне гэтага слова ў бел. мове вельмі праблематычнае. Фасмер, 1, 101–102; Трубачоў, Проспект, 39, не ўказваюць крыніцу. Вядомыя слоўнікі бел. мовы (уключаючы і дыялектныя) яго не знаюць. Рус.дыял.бага́ть, бага́тье, укр.бага́ття ’вогнішча’. Паходжанне слова спрэчнае. Звычайна збліжаюць з грэч.φώγω ’пяку, смажу’, ст.-в.-ням.bahhan (ням.backen) ’пячы’ і г. д. Гл. Бернекер, 38; Фасмер, 1, 101–102; Трубачоў, Проспект, 39. Але багацце з яго марфалагічнай структурай не здаецца старым словам. Больш верагодная сувязь з бага́ты; матывацыя тут вылучалася розная: 1) Патабня, ЖСт., 1891, 111, 117 (міфалагічнае ўяўленне агню золатам, багаццем); гл. Зяленін, Табу, 2, 59 і наст.; Гаверс, Tabu, 65 (першапачаткова багацця < *bogatъ ’багаты’; Фасмер (ZfslPh, 20, 454) лічыць гэта народнай этымалогіяй); 2) Ільінскі (ИОРЯС, 23, 128) лічыў, што назва (< багацця < *bogatъ ’багаты’) узнікла ў прымітыўным быту, калі вогнішча часта было сапраўдным багаццем. Не пераконвае Корж, ЗНТШ, 6, 117–118, які ўкр.бага́ття параўноўвае з серб.-харв.бо̀жић ’пень, які запальваюць на каляды’ і выводзіць ад бог (Дажь‑богъ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
idiomatic
[,ɪdiəˈmætɪk]
adj.
1) ідыяматы́чны (вы́раз)
2) бага́ты на ідыёмы, які́ ўжыва́е ідыёмы
3) дыяле́ктны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
imaginative
[ɪˈmædʒənətɪv]
adj.
з бага́тым уяўле́ньнем, бага́ты фанта́зіяй
Fairy tales are imaginative — Ка́зкі бага́тыя фанта́зіяй
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wealthy
[ˈwelӨi]
adj.
бага́ты, замо́жны
a wealthy man — багаты́р -а́m.
•
- get wealthy
- grow wealthy
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
баль
(фр. bal)
1) вялікі танцавальны вечар (напр. выпускны б.);
2) багаты званы абед, застольнае ўрачыстае гулянне (напр. справіць б.).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Густы́ ’густы’ (БРС, Шат.). Рус.густо́й, укр.густи́й, польск.gęsty, чэш.hustý і г. д. Прасл.*gǫstъ. Параўн. літ.gánstus ’багаты’ (Фасмер, 1, 478, указвае, што гэта выключае шмат іншых версій; агляд у Фасмера, там жа; Трубачова, Эт. сл., 7, 87).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Расі́сты1 ’пакрыты расой’ (ТСБМ). Звычайна ро́сны ’тс’, гл. раса́1.
Расі́сты2 ’мяцёлчаты (авёс)’ (мсцісл., З нар. сл.). Параўн. польск.rzęsisty ’багаты’, балг.реси́ст ’што мае махры ці падобны да махроў’, славен.resast ’злакавы’, ’маючы вусікі’. Гл. раса́2.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
bumper
[ˈbʌmpər]1.
n.
1) ба́мпэр -а m. (а́ўта)
2) напо́ўненая шкля́нка або́ ку́бак
3) не́шта незвыча́йна вялі́кае
2.
adj., informal
бага́ты, шчо́дры
a bumper crop — бага́ты ўраджа́й збо́жжа
3.
v.t.
налі́ць ро́ўна зь берага́мі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)