Verbum

гільяці́на, -ы, мн. -ы, -ці́н, ж.

Прылада для пакарання смерцю шляхам адсякання галавы асуджанага.

|| прым. гільяці́нны, -ая, -ае.

грыбні́ца¹, -ы, ж.

1. Вегетатыўнае цела грыба, якое складаецца з бясколерных тонкіх ніцей.

2. Цяпліца для вырошчвання грыбоў.

давары́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -ва́рыцца; зак.

Зварыцца канчаткова; стаць гатовым для ўжывання.

Мяса даварылася.

вулканіза́цыя, -і, ж.

Хімічная апрацоўка матэрыялаў для надання ім пругкасці, трываласці і іншых уласцівасцей.

|| прым. вулканізацы́йны, -ая, -ае.

выме́рны, -ая, -ае.

1. Такі, які можа быць вымераны.

Вымерная велічыня.

2. Які служыць для вымярэння.

Вымерная рулетка.

асеніза́цыя, -і, ж.

Сістэма санітарных мерапрыемстваў і прыстасаванняў для выдалення і абясшкоджвання вадкіх нечыстот.

|| прым. асенізацы́йны, -ая, -ае.

асе́ць, -і, мн. -і, -ей, ж.

Памяшканне пры гумне для сушкі снапоў перад малацьбой.

|| прым. асе́цевы, -ая, -ае.

аўтапіло́т, -а, М -ло́це, мн. -ы, -аў, м.

Прыстасаванне для аўтаматычнага кіравання лятальным апаратам.

|| прым. аўтапіло́цкі, -ая, -ае.

адбіва́льнік, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Прыстасаванне для адбівання светлавых, цеплавых і інш. праменяў, хваль і пад.

абушо́к, -шка́, мн. -шкі́, -шко́ў, м.

1. гл. абух.

2. Ручны інструмент для абколвання пластоў ломкіх горных парод.