небезгре́шный небязгрэ́шны;

небезгре́шный челове́к небязгрэ́шны чалаве́к;

небезгре́шные дохо́ды разг. небязгрэ́шныя дахо́ды.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ІНДЫВІ́ДУУМ, індывід,

асобіна, кожны самастойна існуючы арганізм. Таксама асобны чалавек, асоба.

т. 7, с. 239

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

тып,

узор; адзінка расчлянення ў тыпалогіі; чалавек з пэўнымі характэрнымі рысамі.

т. 16, с. 76

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

забабо́нны

1. суеве́рный;

з. чалаве́к — суеве́рный челове́к;

2. осно́ванный на предрассу́дках

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паважа́ны уважа́емый; почте́нный;

п. тава́рыш — уважа́емый това́рищ;

п. чалаве́к — почте́нный челове́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

інтэлектуа́л м., інтэлектуа́лка ж. Intellektu¦élle (sub) m, f -n, -n (чалавек разумовай працы); éine géistige Größe (чалавек высокага інтэлекту)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

се́дала Месца, дзе чалавек вельмі часта бывае; абжытае месца (Кар.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

ЕРАТЫ́К (грэч. hairetikos),

чалавек, які адступіў ад догмаў пануючай царквы; паслядоўнік ерасі.

т. 6, с. 392

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

недалу́га, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -лу́зе, Т -ай (-аю), ж., мн. -і, -лу́г (разм.).

1. Слабы, хваравіты чалавек.

2. Няспрытны, няўмелы чалавек; недарэка.

|| прым. недалу́жны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

маля́рык, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

Чалавек, які хварэе на малярыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)