шархе́бель, ‑я, м.

Інструмент для першаснага грубага стругання драўніны — род рубанка. Так неўпрыкметку вывучыў .. [хлопчык] сталярны інструмент, уведаў, дзе і калі ўжываецца калёвачка, адборнік, .. шархебель. Пальчэўскі.

[Ням. Schärfhobel.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лістапа́д м.

1. (род. лістапа́да) ноя́брь;

2. (род. лістапа́ду) листопа́д

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hickory

[ˈhɪkəri]

n., pl. -ries

гі́кары (род амэрыка́нскага вало́скага гарэ́ха)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

chesterfield

[ˈtʃestərfi:ld]

n.

1) кана́па f.

2) род мужчы́нскага плашча́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

womanhood

[ˈwʊmənhʊd]

n.

1) жано́цкасьць f.

2) жано́чы род, жанчы́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

femininity

[,feməˈnɪnəti]

n.

1) жано́цкасьць, жано́часьць

2) жанчы́ны, жано́чы род

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

◎ Пле́мен ’племя, род’ (Дабр.). Паводле Цвяткова (Запіскі, 2, 68), наватвор да племя (гл.), часткова суадносны з рус. пламень пры пламя. Параўн. племень ’род’ (ТС).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

расліннае́дны, ‑ая, ‑ае.

Які жывіцца раслінамі або іх сокам. Расліннаедная жывёліна. // у знач. наз. расліннае́дныя, ‑ых. Род жывёлін, рыб, насякомых, якія жывяцца раслінамі або іх сокам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падале́шнік, ‑у, м.

Род шматгадовых травяністых раслін сямейства кірказонавых. Алеська разгроб снег у другім месцы — пад елкай — і натрапіў на некалькі зялёных крохкіх лісцікаў падалешніку. Хомчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Брызгліна (род раслін) 2/411

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)