пазавіха́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Завіхацца некаторы час. Пазавіхацца каля печы. □ Пакойчык быў невялікі, але Сяргею ён здаваўся ўтульным, асабліва пасля таго, як у ім пазавіхаліся Эма з Верай. Машара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
небаскро́б, ‑а, м.
Вельмі высокі шматпавярховы будынак. Гмахі небаскробаў. □ Тут [у Эдмантоне] не было ніводнага небаскроба, большасць дамоў не ўзнімалася вышэй двух паверхаў, некаторыя вуліцы, асабліва на ўскраінах, не былі нават забрукаваны. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
снегапа́д, ‑у, М ‑дзе, м.
Выпадзенне снегу (звычайна ў вялікай колькасці). Прыгожы вячэрні Мінск, асабліва пасля першага снегападу. Мыслівец. Вецер прыціх, і ў цішыні, здавалася, чуваць быў мяккі шолах снегападу. Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аптыме́тр
(ад гр. optos = бачны + -метр)
аптычны прыбор для асабліва дакладных лінейных вымярэнняў з пагрэшнасцю хібнасцю да 1 мікрометра.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
інвесты́цыя
(ням. Investition, ад лац. investire = адзяваць)
укладванне капіталу ў якое-н. прадпрыемства, асабліва за мяжой, каб атрымаць прыбытак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
інвесці́раваць
(ням. investieren, ад лац. investire = адзяваць)
укладваць капітал у якое-н. прадпрыемства, асабліва за мяжой, каб атрымаць прыбытак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
перанаспо́ра
(н.-лац. peronospora)
ніжэйшы грыб сям. перанаспоравых, які паразітуе на травяністых раслінах, асабліва з сям. бабовых, лебядовых, лілейных.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
execution [ˌeksɪˈkju:ʃn] n.
1. fml выкана́нне
2. пакара́нне сме́рцю
3. law выкана́нне інстру́кцый (юрыдычных дакументаў, асабліва завяшчання)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
gym [dʒɪm] n. infml
1. спартза́ла
2. заня́ткі фізкульту́рай у спартза́ле (асабліва ў школе)
3. фітнес-клу́б
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
perfectionism [pəˈfekʃənɪzəm] n. высо́кая патрабава́льнасць да сябе́ і і́ншых; імкне́нне дабіва́цца даскана́ласці ва ўсім (асабліва ў рабоце)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)