Verbum

schütteln

1. vt

1) трэ́сці, хіста́ць;

j-m die Hand ~ трэ́сці каму́-н. руку́

2) страсяну́ць

2. ~, sich здрыгану́цца; абтрэ́свацца

Tódesstoß m -es, -stöße смяро́тны ўдар;

j-m den ~ versétzen [gében*] нане́сці каму́-н. смяро́тны ўдар; разм. дабі́ць каго́-н.

Únterstand m -(e)s, -stände

1) прыста́нішча, прыту́лак;

j-m ~ gében* дава́ць прыту́лак каму́-н.

2) вайск. блінда́ж, (бамба)схо́вішча

unterwérfen*

1. vt

1) скара́ць, падпарадко́ўваць, заняво́льваць

2) (D) падвярга́ць (выпрабаванню)

2. ~, sich пакары́цца, скары́цца, падпарадкава́цца (каму-н., чаму-н.)

verdánken vt (D) быць абавя́заным (чым-н. каму-н.);

das hat er sich selbst zu ~ ён сам у гэ́тым вінава́ты

Vórtritt m -(e)s (vor D) перава́га, першынство́ (перад кім-н.);

j-m den ~ lássen* уступі́ць пе́ршае ме́сца [першынство́] каму́-н.