урбані́зм, -у, м. (спец.).

1. Напрамак у мастацтве, які адлюстроўвае жыццё сучасных вялікіх гарадоў.

2. Напрамак у горадабудаўніцтве, які сцвярджае неабходнасць стварэння вялікіх гарадоў.

|| прым. урбаністы́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

карпатлі́вы

1. (пра справу) mühsam, mühselig; zéitraubend (які патрабуе шмат часу);

карпатлі́вая пра́ца mühselige Kléinarbeit;

2. (пра чалавека) (péinlich) genáu

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дасці́пны

1. (які ўмее сказаць востра, смешна) géistreich; schárfsinnig, wítzig; fíndig; schlág fertig; erfínderisch;

2. (цікаўны, дапытлівы) fórschend; dúr chringend

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

двухгадзі́нны

1. (які працягваецца дзве гадзіны) zwéistündig;

2. (прызначаны на дзве гадзіны) Zwéiuhr-;

двухгадзі́нны цягні́к Zwéiuhrzug m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перасо́ўны

1. Schíebe-; verstéllbar;

2. (які дзейнічае не на адным месцы) Wánder-;

перасо́ўная выста́ва Wánderausstellung f -, -en, Wánderschau f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

санаві́ты

1. уст. (які мае высокі чын) éhrwürdig; von hóhem Rang;

2. перан. разм. (паважаны, важны з выгляду) ángesehen; wíchtig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спрацава́цца​II (з кім-н.) sich aufeinánder éinarbeiten, Hand in Hand árbeiten;

калекты́ў, які добра спрацава́ўся ein gut éingearbeitetes Kollektív

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

упрэ́лы

1. кул. (які добра ўварыўся) gar (gewórden); gegárt;

упрэ́лы кава́лак мя́са ein gar gewórdenes Stück Fleisch;

2. (упацелы) geschwítzt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

электрапрыбо́р м. тэх. Eléktrogerät n -(e)s, -e;

бытавы́ электрапрыбо́р eléktrisches Háusgerät;

электрапрыбо́р, які́ патрабу́е шмат эне́ргіі ein stróm¦intensives [-vəs] Gerät

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ДЭМАГО́Г (грэч. dēmagōgos літар. правадыр народа),

у Старажытнай Грэцыі, асабліва ў Афінах, кіраўнік паліт. групоўкі дэмакр. кірунку, які вёў за сабой народ. У канцы 5—4 ст. да н.э. тэрмін «Д.» набыў адмоўны сэнс і стаў абазначаць паліт. дзеяча, які імкнецца здабыць сабе папулярнасць шляхам падману і хлусні.

т. 6, с. 345

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)