апа́лублены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апалубіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апанава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апанаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апаро́жнены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апаражняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апаску́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апаскудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апаэтызава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апаэтызаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апаяса́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апаясаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апе́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апілава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апілаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апла́ваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад аплаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апла́каны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад аплакаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)