горад у Расіі, у Кемераўскай вобл.Засн. ў 1897. 104,8 тыс.ж. (1994). Чыг. станцыя (Анжэрская). Цэнтр вугальнай прам-сці Кузбаса. Машынабудаванне і металаапрацоўка (буд. машыны, горназдабыўное абсталяванне, трактарныя агрэгаты і інш.); хім.-фармацэўтычная, лёгкая, харч.прам-сць; вытв-сцьбуд. матэрыялаў (жалезабетонныя вырабы, шкло).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АБСІДЫЯ́Н (ад лац. Obsidianus lapis) камень Абсідыя),
прыроднае вулканічнае шкло чорнага, цёмна-шэрага, карычневага, чырвонага колераў, з рэжучым сколам. Бляск шкляны. Цв. 5. Шчыльн. 2500—2600 кг/м³. Лёгка паліруецца. Утвараецца пры хуткім ахалоджванні вязкай кіслай лавы. Выкарыстоўваецца як напаўняльнік лёгкіх бетонаў і вырабны камень.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Е́ЛЬНЕНСКІ ШКЛОЗАВО́Д.
Дзейнічаў у 1897—1916 у в. Ельня Слуцкага пав. (цяпер вёска ў Ганцавіцкім р-не Брэсцкай вобл.). У 1900—13 наз. завод аконнага шкла «Ганцавічы». Меў лакамабіль (12 к.с.) і паравы кацёл. У 1913 працавалі 62 чал., з-д выпускаў высакаякаснае аконнае і люстраное шкло.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
акры́л
(ад лац. acer = востры)
бясколерная празрыстая маса, з якой вырабляюць шкло для акуляраў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вітрыфіка́цыя
(ад лац. vitnim = шкло + -фікацыя)
пераход вадкасці пры паніжэнні тэмпературы ў шклопадобны стан.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
МАЛАПЛО́ТНІЦКАЯ ШКЛЯНА́Я МАНУФАКТУ́РА.
Дзейнічала ў 1842—98 у маёнтку Малая Плотніца (цяпер вёска ў Пінскім р-не Брэсцкай вобл.). Вырабляла ліставое шкло, бутэлькі і інш. посуд. У 1879 працавала 16 чал., выпушчана 90 скрынак ліставога шкла, 100 тыс.шт. бутэлек і інш. посуду. У 1898 працавала 80 чал.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дэкалькама́нія, ‑і, ж.
1. Паліграфічны спосаб вырабу пераводных шматколерных малюнкаў для пераносу іх з паперы на шкло, фарфор, паперу і пад.
2. Малюнак, зроблены такім спосабам.
[Фр. décalcomanie.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сма́льта, ‑ы, ДМ ‑льце, ж.
Спец. Непразрыстае каляровае шкло, якое выкарыстоўваецца для мазаічных работ. Варыць смальту.//зб. Кубікі, пласцінкі з гэтага шкла. Карціна са смальты.
[Ад іт. smalto — эмаль, глазура.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
люстраны́ Spíegel-;
люстрано́е шкло Spíegelglas n -e, -gläser;
люстраны́ адбі́так Spíegelbild n -(e)s, -bilder
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
szyba
ж. шыба;
przednia szyba — ветравое шкло;
szyba wystawowa — вітрынная шыба
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
