размары́н, ‑у,
1. Вечназялёная духмяная расліна сямейства губакветных, з лісця і галін якога здабываецца эфірны алей.
2. Зімовы
[Лац. rosmarinus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
размары́н, ‑у,
1. Вечназялёная духмяная расліна сямейства губакветных, з лісця і галін якога здабываецца эфірны алей.
2. Зімовы
[Лац. rosmarinus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цытро́н, ‑у,
1. Вечназялёная субтрапічная цытрусавая расліна сямейства рутавых з буйнымі жоўтага ці аранжавага колеру пладамі, падобнымі на лімоны.
2. Плод гэтай расліны.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ядро́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да ядра, з’яўляецца ядром (у 1, 2 знач.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Папяро́ўка ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
геркуле́с
1. (Геркуле́с) (род. Геркуле́са) (
2. (род. геркуле́су) (
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грылья́ж
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
каверко́т
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сіндэтыко́н
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ча́уш
(
1)
2)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
чэ́стэр
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)