напе́ць, ‑пяю, ‑пяеш, ‑пяе; ‑пяём, ‑пеяце;
1.
2.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напе́ць, ‑пяю, ‑пяеш, ‑пяе; ‑пяём, ‑пеяце;
1.
2.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спро́шчаны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
элеўтэрако́к
(
кустовая расліна
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
expedite
1) палягча́ць; прысьпе́шваць; паскара́ць
2) ху́тка выко́нваць, зала́джваць
3) афіцы́йна выдава́ць (дакумэ́нт)
2.1)
2) ху́ткі, спры́тны (пра чалаве́ка), спра́ўны, гато́вы, прыда́тны да ўжы́тку (пра прыла́ду)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ГДАНЬСК (Gdańsk),
горад на
У пісьмовых крыніцах упершыню згадваецца пад 997. У 10—13
На левым беразе
Літ.:
Кшижановский Л. Гданьск:
Historia Gdańska. Т. 1—2. Gdańsk, 1978—82.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
располага́тьI
1. (иметь в своём распоряжении) мець (што);
располага́ть сре́дствами мець сро́дкі;
располага́ть свобо́дным вре́менем мець
2. (распоряжаться) распараджа́цца;
располага́ть свои́м иму́ществом распараджа́цца сваёй маёмасцю;
3.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wczasy
1. адпачынак (на курорце, у санаторыі);
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
free
1)
2) неабмежава́ны; вы́звалены (з пало́ну, няво́лі); вы́пушчаны, зво́льнены (ад абавя́зкаў)
3) адво́льны
4) непрымусо́вы; шчо́дры
5) шчы́ры, адкры́ты
6) бесцырымо́нны; распу́шчаны
7) бяспла́тны, дармо́вы
8) свабо́дны
9) адкры́ты,
10) без
11)
1) во́льна, свабо́дна
2) бяспла́тна
3.1) вызваля́ць (зь няво́лі)
2) адпуска́ць (руку́), звальня́ць; разлы́гваць
•
- free and clear
- free and easy
- get free of
- set free
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ба́цькаўскі, ‑ая, ‑ае,
1. Які належыць бацьку.
2. Звязаны з бацькаўшчынай, радзімай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нерабо́чы, ‑ая, ‑ае.
1. Такі, які не працуе, жыве но са сваёй працы.
2. Які не выконвае працы, няздольны да яе (пра жывёлу).
3. Такі, калі не працуюць;
4. Які не выклікае схільнасці да працы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)