забру́джанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан забруджанага. Забруджанасць вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гідро́ліз, ‑у, м.

Расшчапленне складанага рэчыва пад дзеяннем вады.

[Ад грэч. hýdōr — вада і lýsis — разлажэнне, распад.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абязво́дзець, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Стаць бязводным; пазбавіцца вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лёдагенера́тар, ‑а, м.

Збудаванне для атрымання лёду з вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

салява́рніцтва, ‑а, н.

Здабыванне солі выварваннем яе з вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

солеварэ́нне, ‑я, н.

Дабыванне солі выварваннем яе з вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

swallow​2 [ˈswɒləʊ] n. глыто́к;

at a swallow адны́м глытко́м, за́лпам;

take a swallow of water вы́піць глыто́к вады́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вы́валачы, -лаку, -лачаш, -лача; -лачам, -лачаце, -лакуць; вы́валак, -кла; -лачы; -лачаны; зак., каго-што.

Выцягнуць волакам.

В. лодку з вады на бераг.

|| незак. вывалака́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і вывала́кваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

газірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак. і незак., што.

Насычаць што-н. газам¹ (у 1 знач.).

Г. ваду.

|| наз. газірава́нне, -я, н. і газіро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, ж.

Г. вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рэ́йка¹, -і, ДМ -йцы, мн. -і, рэ́ек, ж.

1. Плоскі брус, вузкая тонкая дошка.

2. Брус з дзяленнямі для вымярэння вышыні ўзроўню вады, глыбіні снегавога покрыва (спец.).

|| прым. рэ́ечны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)