бе́ла-чырво́на-бе́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бе́ла-чырво́на-бе́лы бе́ла-чырво́на-бе́лая бе́ла-чырво́на-бе́лае бе́ла-чырво́на-бе́лыя
Р. бе́ла-чырво́на-бе́лага бе́ла-чырво́на-бе́лай
бе́ла-чырво́на-бе́лае
бе́ла-чырво́на-бе́лага бе́ла-чырво́на-бе́лых
Д. бе́ла-чырво́на-бе́ламу бе́ла-чырво́на-бе́лай бе́ла-чырво́на-бе́ламу бе́ла-чырво́на-бе́лым
В. бе́ла-чырво́на-бе́лы (неадуш.)
бе́ла-чырво́на-бе́лага (адуш.)
бе́ла-чырво́на-бе́лую бе́ла-чырво́на-бе́лае бе́ла-чырво́на-бе́лыя (неадуш.)
бе́ла-чырво́на-бе́лых (адуш.)
Т. бе́ла-чырво́на-бе́лым бе́ла-чырво́на-бе́лай
бе́ла-чырво́на-бе́лаю
бе́ла-чырво́на-бе́лым бе́ла-чырво́на-бе́лымі
М. бе́ла-чырво́на-бе́лым бе́ла-чырво́на-бе́лай бе́ла-чырво́на-бе́лым бе́ла-чырво́на-бе́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бел-чырво́на-бе́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бел-чырво́на-бе́лы бел-чырво́на-бе́лая бел-чырво́на-бе́лае бел-чырво́на-бе́лыя
Р. бел-чырво́на-бе́лага бел-чырво́на-бе́лай
бел-чырво́на-бе́лае
бел-чырво́на-бе́лага бел-чырво́на-бе́лых
Д. бел-чырво́на-бе́ламу бел-чырво́на-бе́лай бел-чырво́на-бе́ламу бел-чырво́на-бе́лым
В. бел-чырво́на-бе́лы (неадуш.)
бел-чырво́на-бе́лага (адуш.)
бел-чырво́на-бе́лую бел-чырво́на-бе́лае бел-чырво́на-бе́лыя (неадуш.)
бел-чырво́на-бе́лых (адуш.)
Т. бел-чырво́на-бе́лым бел-чырво́на-бе́лай
бел-чырво́на-бе́лаю
бел-чырво́на-бе́лым бел-чырво́на-бе́лымі
М. бел-чырво́на-бе́лым бел-чырво́на-бе́лай бел-чырво́на-бе́лым бел-чырво́на-бе́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сі́не-чырво́на-бе́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сі́не-чырво́на-бе́лы сі́не-чырво́на-бе́лая сі́не-чырво́на-бе́лае сі́не-чырво́на-бе́лыя
Р. сі́не-чырво́на-бе́лага сі́не-чырво́на-бе́лай
сі́не-чырво́на-бе́лае
сі́не-чырво́на-бе́лага сі́не-чырво́на-бе́лых
Д. сі́не-чырво́на-бе́ламу сі́не-чырво́на-бе́лай сі́не-чырво́на-бе́ламу сі́не-чырво́на-бе́лым
В. сі́не-чырво́на-бе́лы (неадуш.)
сі́не-чырво́на-бе́лага (адуш.)
сі́не-чырво́на-бе́лую сі́не-чырво́на-бе́лае сі́не-чырво́на-бе́лыя (неадуш.)
сі́не-чырво́на-бе́лых (адуш.)
Т. сі́не-чырво́на-бе́лым сі́не-чырво́на-бе́лай
сі́не-чырво́на-бе́лаю
сі́не-чырво́на-бе́лым сі́не-чырво́на-бе́лымі
М. сі́не-чырво́на-бе́лым сі́не-чырво́на-бе́лай сі́не-чырво́на-бе́лым сі́не-чырво́на-бе́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чырво́на-сі́не-бе́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чырво́на-сі́не-бе́лы чырво́на-сі́не-бе́лая чырво́на-сі́не-бе́лае чырво́на-сі́не-бе́лыя
Р. чырво́на-сі́не-бе́лага чырво́на-сі́не-бе́лай
чырво́на-сі́не-бе́лае
чырво́на-сі́не-бе́лага чырво́на-сі́не-бе́лых
Д. чырво́на-сі́не-бе́ламу чырво́на-сі́не-бе́лай чырво́на-сі́не-бе́ламу чырво́на-сі́не-бе́лым
В. чырво́на-сі́не-бе́лы (неадуш.)
чырво́на-сі́не-бе́лага (адуш.)
чырво́на-сі́не-бе́лую чырво́на-сі́не-бе́лае чырво́на-сі́не-бе́лыя (неадуш.)
чырво́на-сі́не-бе́лых (адуш.)
Т. чырво́на-сі́не-бе́лым чырво́на-сі́не-бе́лай
чырво́на-сі́не-бе́лаю
чырво́на-сі́не-бе́лым чырво́на-сі́не-бе́лымі
М. чырво́на-сі́не-бе́лым чырво́на-сі́не-бе́лай чырво́на-сі́не-бе́лым чырво́на-сі́не-бе́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

збуя́ць, ‑яе; зак.

Пышна разрасціся націннем на шкоду плоданашэнню. Збуяла бульба. Гарох збуяў. □ Здаецца, калі глядзіш на гэты пагорак сярод балота, то і зямля — плямамі: то блакітная — дзе дурніцы, то чырвона-белая — гэта дзе збуяў і разросся бруснічнік. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мярэ́жа, ‑ы, ж.

1. Сетка для лоўлі рыбы, нацягнутая на абручы.

2. Тое, што сваім выглядам нагадвае сетку. Пацямнела. Белая была толькі дарога. У лесе на снег апала густая шэрая мярэжа. Пташнікаў. Насустрач беглі дрэвы, заштрыхаваныя мярэжай дажджу. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ляўкой ’ляўконія, Matthiola R. Br.’ (Інстр. II). З рус. левкой ’тс’, якое праз ням. Levkoje (< с.-лац. leucoion) са ст.-грэч. λευκόϊον < λευκόνϊονбелая фіялка’ (Клюге₁₇, 438; Фасмер, 2, 473; Слаўскі, 4, 189–190).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

арэ́шына, ‑ы, ж.

1. Лісцевае дрэва сямейства бярозавых, на якім растуць плады, вядомыя пад назвай лясных арэхаў; ляшчына. Хусцінка белая мільгнулася і знікла Паміж арэшын. Панчанка. Тонкая арэшына сагнулася і зашастала па лісці. Бажко.

2. толькі адз. Драўніна гэтага дрэва; матэрыял.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́пратка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.

Верхняе адзенне. Цёплая вопратка. Будзённая вопратка. □ Людзі крыху розніліся вопраткай. Тут трапляліся чорныя форменкі чыгуначнікаў, прамазучаныя шапкі дэпоўцаў. Лынькоў. // перан. Покрыва чаго‑н. Белая зімовая вопратка зямлі падралася перш за ўсё на ўзгорках. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жулікава́ты, ‑ая, ‑ае.

Схільны да жульніцтва, ашуканства, махлярскіх учынкаў. Жулікаваты хлопец. // Уласцівы жуліку; хітры. Белая манішка і прылізаныя валасы казалі аб яго зухаватасці, а хітрыя вочкі і жулікаватая ўсмешка сведчылі аб здольнасцях вывуджваць грыўні і саракоўкі з паляшуцкіх кішэняў. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)