плаксі́вы, -ая, -ае.

1. Які часта плача, заўсёды гатоў плакаць.

Плаксівае дзіця.

2. Такі, які бывае пры плачы, які выражае гатоўнасць плакаць.

П. голас. П. твар.

Гаварыць плаксіва (прысл.).

3. Які любіць скардзіцца, наракаць.

П. чалавек.

|| наз. плаксі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

transferable [trænsˈfɜ:rəbl] adj. які́ можа быць перада́дзены;

not transferable без пра́ва перада́чы (пра голас на выбарах, білет)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tremulous [ˈtremjələs] adj. lit.

1. дрыжа́чы (голас, рука)

2. трапяткі́, нясме́лы, баязлі́вы (позірк, усмешка і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

casting voice, casting vote

го́лас старшыні́, што дае́ перава́гу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

at the top of one’s voice

на ўве́сь го́лас

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

voice-over

[ˈvɔɪs,oʊvər]

n.

го́лас за ка́драм; дубля́ж -у́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

басаві́ты Bass-;

басаві́ты голас tíefe Stímme f -, -n;

басаві́тыя гу́кі Básstöne pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ды́ктарскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дыктара, уласцівы яму. Дыктарскі тэкст. Дыктарскі голас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дысканто́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дысканта. Дыскантовы голас. Дыскантовая партыя. Дыскантовыя струны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамо́ўніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прамоўцы, уласцівы яму. Прамоўніцкае мастацтва. Прамоўніцкі голас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)