Пю́пікі ’маладая асака’ (Сцяшк. Сл.). Гукапераймальнае ўтварэнне (з кончыкаў маладой асакі дзеці робяць пішчалкі), параўн. нюнькі ’лотаць балотная’ (гл.), зыходным можа быць прасл. *ріра ’пішчалка’, *pipati ’пішчаць, пікаць’, параўн. літ. pypti ’тс’ і пад.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Піплі́с: як піпліс ’вельмі бедны’: бачыў яго голага. як піпліса (Bałto-słow. zw. jęz., 81, 1990, 68). Балтыйскі кампанент у бел. фразеалогіі, параўн. літ. kaip pyplys ’тс’ (Букявічуце, тамсама; Грынавяцкене, Сл. ПЗБ, 3, 520).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Разэ́ля ’неахайны чалавек’ (Сцяшк. Сл.). Няясна. Магчыма, экспрэсіўнае ўтварэнне ад уласнага імя Разэ́ля (ад Разалія), зафіксаванага ў творах Л. Калюгі. Нельга выключыць і магчымы ўплыў літ. rė́zla ’пузаты, чараваты чалавек’, rė̃zlinti ’плесціся, павольна ісці’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ро́жаніца ’парадзіха’ (Нас.; в.-дзв., Шатал.; Мат. Гом.). Да прасл. *rodjen‑ic‑a < *rodъ > род1 (гл.). Адносна праблемных стараж.-рус. рожаница, мн. л. рожаницы гл. Жураўлёў, Язык и миф, 796 (з літ-рай).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рэге́ля, рагеля ’від кломлі (рыбалоўная прылада)’ (ТС). Укр. раге́ля ’рэдкая сетка для лоўлі ракаў’. Магчымая сувязь з літ. назвай палазоў для перацягвання бараны ragelės. Параўн. семантыку назваў рыбалоўных прылад полаз (гл. полаз2), сані.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Стабаро́к, стабаро́чак ‘сцяблінка’ (даўг., Сл. ПЗБ). З літ. stíebas, stãbaras ‘сцябло’ (Сл. ПЗБ, там жа), што найбольш верагодна па лінгвагеаграфічных прычынах. Аднак нельга выключыць і працяг прасл. *stoborъ/*stъbъrъ, гл. стабурчыць. Параўн. стаўбур, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ча́стка ж.

1. (ад цэлага) Teil m -s, -e; Stück n -(e)s, -e; nteil m (доля);

2. муз., літ. Satz m -(e)s, Sätze;

бо́льшая ча́стка der größte Teil, Grßteil m;

трэ́цяя ча́стка der drtte Teil, Drttel n -s, -;

ча́стка це́ла Körperteil m;

запасны́я ча́сткі Erstzteile pl;

3. (аддзел установы) Abtilung f -, -en;

гаспада́рчая ча́стка Verwltung f -, -en;

вучэ́бная ча́стка Stdi¦enabteilung f (у ВНУ)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

арты́кул м.

1. літ. Artkel [-´tı-] m -s, -; ufsatz m -es, -sätze; Bitrag m -(e)s, Biträge;

перадавы́ арты́кул Litartikel m;

2. (дакумента) Artkel m; Paragrph m -en, -en; Psten m -s, - (рахунку);

прыбытко́вы арты́кул inkommensposten m, innahmequelle f -, -n;

расхо́дны арты́кул bgangsposten, usgabeposten m, Kstenposition f -;

3. юрыд.:

арты́кул зако́на Gestzesparagraph m, Gestzartikel m;

арты́кул дагаво́ра bschnitt [Artkel] ines Vertrges;

4. (тып вырабу, тавар) Artkel [-´tı-] m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бе́лы (фарба) weiß;

бе́лыя мн. шахм. Wißen pl;

Бе́лы дом das Wiße Haus;

бе́лыя но́чы die wißen [hllen] Nächte;

бе́лае віно́ Wißwein m -(e)s, -e;

бе́лая варо́на ein wißer Rbe;

бе́лая гара́чка мед. Säuferwahnsinn m -(e)s;

бе́лыя ве́ршы літ. rimlose Vrse [f-], Blnkverse pl;

сяро́д бе́лага дня am hlllichten Tg(e);

на бе́лым све́це auf der Welt, in der witen Welt; in der (grßen) witen Welt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Пераго́раць ’перагараваць’ (лях., Сл. ПЗБ), ’агораць, справіцца з чым-небудзь’ (Нар. Гом.) трэба разглядаць разам з аго́раць ’што-небудзь зрабіць, набыць з цяжкасцю’, горны ’гаротны, сумны’ (БРС), якія да прасл. *gorati: серб.-харв. пре́гор ’перажыванне, гора, смутак, журба’, ’забыццё журбы’; чэш. horati ’гарэць’, ст.-польск. gorać ’палаць, палымнець’, польск. gora ’агонь на пашы, які распальваюць пастухі’, рус. гора́ть ’знішчацца агнём’. Форма *gorati — даволі старая ступень вакалізму кораня побач з *gorěti і *‑garati, параўн. літ. garúoti ’выпарвацца; моцна жадаць’ побач з літ. gorúoti ’моцна жадаць; працаваць да поту’ (Трубачоў, Эт. сл., 7, 31).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)