scháudern vi

1) дрыжа́ць (ад холаду)

2) жаха́цца;

ihm scháudert die Haut [das Herz] ён уздры́гвае ад жа́ху;

mich scháudert beim Gedánken… мяне́ ахо́плівае жах пры ду́мцы…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дры́жыкі мн. Zíttern n -s; Frösteln n -s (ад холаду); Scháuer m -s, Scháuder m -s (ад страху);

ліхама́нкавыя дры́жыкі Fíeberschauer m;

мяне́ кі́нула ў дры́жыкі mich überlíef ein Scháuer

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

susceptible [səˈseptəbl] adj.

1. (to) успрыма́льны, пада́тлівы;

susceptible to female charms нераўнаду́шны да жано́чых ча́раў;

susceptible to diseases успрыма́льны да хваро́баў

2. ура́злівы, чуллі́вы; улю́бчывы;

susceptible to cold адчува́льны да хо́ладу

3. які́ дапускае, паддае́цца;

Are the facts not susceptible of proof? Хіба гэтыя факты нельга даказаць?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

скарчане́лы, ‑ая, ‑ае.

1. Які азябнуў ад холаду; замерзлы. [Дзед] датыкаўся да шпалы скарчанелымі пальцамі, як граблямі. Пестрак.

2. Адубелы, застылы (пра труп). Калі ўзышло сонца,.. [Пацейчык] быў ужо скарчанелы, і мухі пачалі роіцца над яго страшным тварам. Чорны. // Адубелы; засохлы, закарэлы (пра рэчы). У курнай хаце мужык Падымаецца, .. Цягне лапці з палка Скарчанелыя. Купала. Цімох сядзеў на прыпеку. Выцягнуў з пячуркі скарчанелыя анучы, мяў іх і расціраў. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

балець, смылець, шчымець; садніць (абл.) / ад холаду: заходзіцца; ныць, пячы, гарэць, калоць, ламаць, тузаць, развальвацца (перан.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

нечувстви́тельный

1. нечуллі́вы; (нечуткий) нячу́лы;

нечувстви́тельная ко́жа нечуллі́вая ску́ра;

нечувстви́тельный к хо́лоду нечуллі́вы да хо́ладу;

нечувстви́тельный к красоте́ нечуллі́вы да хараства́;

нечувстви́тельное се́рдце нячу́лае сэ́рца;

2. (неощутимый) неадчува́льны; (незаметный) непрыме́тны, разг. непрыкме́тны;

нечувстви́тельным о́бразом неадчува́льна (непрыме́тна).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аняме́ць

1. (страціць мову) stumm wérden; перан. verstúmmen vi (s), die Spráche verlíeren*;

2. (амярцвець) erstárren vi (s), ábsterben* vi (s) (ад холаду);

у мяне́ аняме́ла рука́ mir ist der Arm éingeschlafen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

schnáttern vi

1) гагата́ць (пра гусей), кра́каць (пра качак);

er schnáttert vor Kälte у яго́ зуб на зуб не папада́е ад хо́ладу

2) разм. трашча́ць, балбата́ць, бала́каць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

по́люс

(лац. polus, ад гр. polos = вось)

1) пункт перасячэння ўяўнай восі вярчэння Зямлі з зямной паверхняй (напр. паўночны п паўднёвы п.);

2) адзін з двух процілеглых канцоў электрычнага ланцуга або магніта (напр. дадатны п., адмоўны п.);

3) месца найбольшага праяўлення чаго-н. (напр. п. холаду);

4) перан. што-н. зусім процілеглае іншаму.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дрыжа́ць і дрыжэ́ць, -жу́, -жы́ш, -жы́ць; -жы́м, -жыце́, -жа́ць; -жы́; незак.

1. Трэсціся, калаціцца.

Шыбы дрыжаць.

Зямля дрыжыць пад нагамі.

2. Быць ахопленым дрыжыкамі.

Д. ад холаду.

Рукі дрыжаць.

3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Гучаць перарывіста, няроўна.

Голас дрыжыць.

4. Мігацець, трымцець.

Зоркі дрыжаць у небе.

5. перан., за каго-што і над кім-чым. Ахоўваць, баючыся за каго-, што-н., за захаванасць чаго-н.

Д. за сваё дзіця.

Д. над кожнай капейкай.

6. перан., перад кім-чым. Баяцца каго-, чаго-н.

Д. перад начальствам.

|| наз. дрыжа́нне, -я, н.

|| прым. дрыжа́льны, -ая, -ае (да 2 знач.).

Д. параліч.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)