ана́ты

[лац. annatae = гадавыя (грошы)]

збор на карысць папскай казны з асоб, якія атрымлівалі касцельныя пасады (у 13—18 ст.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

інкаса́цыя

(ад іт. incassare = літар. класці ў скрыню)

збор і транспартаванне грошай і каштоўнасцей, якія выконваюцца банкамі па даручэнні кліентаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

картатэ́ка

(ад карта + -тэка)

збор картак з якімі-н. даведачнымі матэрыяламі, размешчаных у пэўным парадку, напр. па алфавіту, тэмах, тэрмінах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

уфало́гія

(ад англ. UFO < Unkown Fryling Object = неапазнаны лятаючы аб’ект + -логія)

збор, сістэматызацыя і аналіз матэрыялаў аб неапазнаных лятаючых аб’ектах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Gesámtausgbe f -, -n

1) по́ўны збор тво́раў

2) pl агу́льны расхо́д [выда́так]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zusámmentritt m -(e)s пасяджэ́нне; сход, збор;

~ der Kommissión пасяджэ́нне камі́сіі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уты́ль м. зборн. Áltstoff m -(e)s, -e, Áltmaterial n -(e)s, -i¦en; (verwértbare) Ábfálle pl;

збор уты́лю Áltmaterialsammlung f -, -en, Áltstoffsammlung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

codex

[ˈkoʊdeks]

n., pl. codices

1) ко́дэкс -у n., ру́капіс Сьвято́га Пісьма́ або́ старада́ўнягага клясы́чнага тво́ру

2) збор ру́капісаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kwesta

kwes|ta

ж. збор ахвяраванняў;

chodzić po ~cie — збіраць ахвяраванні

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Сло́ўнік ‘збор размешчаных у пэўным парадку слоў з тлумачэннем або перакладам на іншую мову’ (ТСБМ, Байк. і Некр.). Паводле Гіст. мовы (2, 146), слова з’явілася ў пачатку XX ст. Відавочна, паланізм: з польск. słownik ‘тс’. Да слова (гл.). У славянскіх мовах, магчыма, калька лац. vocabularium ‘тс’ ад vocabulum ‘слова’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)