віяду́к
(фр. viaduc, ад лац. via = дарога + duco = вяду)
мост цераз цясніну, глыбокі яр, дарогу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
шасэ́1
(фр. chaussee)
аўтамабільная дарога, пакрытая асфальтам, мошчаная шчэбенем або іншым цвёрдым пакрыццём; шаша.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Fáhrstraße f -, -n прае́зная даро́га; шаша́, шасэ́, брук
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Féldweg m -(e)s, -e палява́я даро́га, прасёлак
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Hinwég m -(e)s, -e шлях, даро́га (туды)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Lébensgang m -(e)s жыццёвы шлях, жыццёвая даро́га
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ríngstraße f -, -n акружна́я шасэ́йная даро́га; кальцава́я ву́ліца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
beeline
[ˈbi:laɪn]
n.
про́стая лі́нія, найпрасьце́йшая даро́га
•
- make a beeline for
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
funicular
[fjuˈnɪkjələr]
adj.
кана́тны
funicular railway — кана́тная даро́га, фунікулёр -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Трапа́ ’сцежка’ (Бяльк., Адм.), трапі́на ’тс’ (бярэз., Сл. ПЗБ), тропі́на ’тс’ (Мат. Гом.), тро́па ’сцяжынка’ (ігн., Сл. ПЗБ), трапі́нка ’тс’ (Ян.), тропі́нка ’тс’ (ТС), тропэ́на ’дарога’ (драг., Ск. нар. мовы), тро́пка ’сцяжынка’ (Нас., Байк. і Некр., Сержп. Прымхі, Др.-Падб.). Укр. тропа́, троп, тріп ’след’, ’вузкая горная сцежка’, ’шлях, кірунак’, укр. гуц. трапа́ш ’зімовая дарога, вытаптаная авечкамі’, рус. тропа́ ’сцежка, дарожка’, стараж.-рус. тропа ’шлях, дарога’, польск. trop ’след, каляіна’. Дапускаюць прасл. *tropa, відавочна, звязанае з тра́паць, тро́паць ’стукаць нагамі, тупаць’ (гл.), параўн. роднасныя лат. trapa ’натоўп, куча’, алб. trap ’сцежка’, ст.-грэч. ἀτραπός ’сцяжынка’ (Фасмер, 4, 105; Чарных, 2, 496–497; Брукнер, 577; ЕСУМ, 5, 649). Гл. таксама троп ’дарога, след’, трэп ’дарога, сцежка’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)