бялі́лы мн.

1. (белая фарба) wéiße Fárbe;

свінцо́выя бялі́лы Bléiweiß n;

цы́нкавыя бялі́лы Zínkweiß n - і -es;

2. (для твару) wéiße Schmínke

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пля́ма, -ы, мн. -ы, плям, ж.

1. Месца іншай афарбоўкі на якой-н. паверхні, а таксама месца, забруджанае чым-н.

Радзімая п.

Чарнільная п.

Белая п. (на геаграфічнай карце: абазначэнне недаследаванай мясцовасці; таксама перан.: пра што-н. невядомае, нявывучанае). Жоўтая п. (у сятчатцы вока: месца, вельмі чуллівае да святла; спец.).

2. перан. Што-н. ганебнае, надта непрыемнае.

П. на рэпутацыі.

|| памянш. пля́мка, -і, ДМ -мцы, мн. -і, -мак, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

глі́на, ‑ы, ж.

Асадкавая горная парода, вязкая ў вільготным стане, якая ляжыць на паверхні зямлі або пад глебай (скарыстоўваецца для ганчарных вырабаў, будаўнічых і скульптурных работ).

•••

Белая гліна — тое, што і каалін.

Змяняць гаршкі на гліну гл. змяняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аграма́да, ‑ы, М ‑дзе, ж.

Што‑н. велізарнае, агромністае; глыба, гмах; аграмадзіна. Аграмады гор. Белая аграмада Эльбруса. Каменныя аграмады пірамід. □ Як змрочныя здані, з пустымі вачамі Стаялі муроў аграмады, Трывожнымі днямі, даўгімі начамі Не ціхла вакол кананада. Хведаровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уцёклы, ‑ая, ‑ае.

Абл. Які ўцёк, збег адкуль‑н., беглы. [Выхвалінскі:] «... У чацвер прыйдзе да вас жанчына, хустка на галаве белая, за спінаю кайстра, завуць яе Насця, а прозвішча Бойка і будзе яна быццам пытацца пра ўцёклую карову»... Краўчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фрэнч, ‑а, м.

Прыталеная куртка ваеннага крою з чатырма накладнымі кішэнямі і хлясцікам ззаду. Шырокія плечы .. [начальніка] аблягаў фрэнч ахоўнага колеру, абцягнуты шырокім раменным поясам. Чарнышэвіч. На .. [Купалу] была белая сарочка, .. адкрыты суконны фрэнч з чатырма нашытымі зверху кішэнямі. Рамановіч.

[Ад уласн. імя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ля́хаўка бе́лая ’нівянік звычайны, Leucantheum DC. vulgare Lam’, (віц., Кіс.). З ⁺беляхаўка ’белы’ — пераклад лац. назвы, якая са ст.-грэч. λευκανθής ’белы, сівы’. Параўн. рус. алан., валаг. белюга, белюшка, укр. білоголовник ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ве́жа Каланча (БРС).

□ нас. п. Белая Вежа ў раёне Белавежскай пушчы (ПНР).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

бе́ла-чырво́на-бе́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бе́ла-чырво́на-бе́лы бе́ла-чырво́на-бе́лая бе́ла-чырво́на-бе́лае бе́ла-чырво́на-бе́лыя
Р. бе́ла-чырво́на-бе́лага бе́ла-чырво́на-бе́лай
бе́ла-чырво́на-бе́лае		 бе́ла-чырво́на-бе́лага бе́ла-чырво́на-бе́лых
Д. бе́ла-чырво́на-бе́ламу бе́ла-чырво́на-бе́лай бе́ла-чырво́на-бе́ламу бе́ла-чырво́на-бе́лым
В. бе́ла-чырво́на-бе́лы (неадуш.)
бе́ла-чырво́на-бе́лага (адуш.)		 бе́ла-чырво́на-бе́лую бе́ла-чырво́на-бе́лае бе́ла-чырво́на-бе́лыя (неадуш.)
бе́ла-чырво́на-бе́лых (адуш.)
Т. бе́ла-чырво́на-бе́лым бе́ла-чырво́на-бе́лай
бе́ла-чырво́на-бе́лаю		 бе́ла-чырво́на-бе́лым бе́ла-чырво́на-бе́лымі
М. бе́ла-чырво́на-бе́лым бе́ла-чырво́на-бе́лай бе́ла-чырво́на-бе́лым бе́ла-чырво́на-бе́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бел-чырво́на-бе́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бел-чырво́на-бе́лы бел-чырво́на-бе́лая бел-чырво́на-бе́лае бел-чырво́на-бе́лыя
Р. бел-чырво́на-бе́лага бел-чырво́на-бе́лай
бел-чырво́на-бе́лае		 бел-чырво́на-бе́лага бел-чырво́на-бе́лых
Д. бел-чырво́на-бе́ламу бел-чырво́на-бе́лай бел-чырво́на-бе́ламу бел-чырво́на-бе́лым
В. бел-чырво́на-бе́лы (неадуш.)
бел-чырво́на-бе́лага (адуш.)		 бел-чырво́на-бе́лую бел-чырво́на-бе́лае бел-чырво́на-бе́лыя (неадуш.)
бел-чырво́на-бе́лых (адуш.)
Т. бел-чырво́на-бе́лым бел-чырво́на-бе́лай
бел-чырво́на-бе́лаю		 бел-чырво́на-бе́лым бел-чырво́на-бе́лымі
М. бел-чырво́на-бе́лым бел-чырво́на-бе́лай бел-чырво́на-бе́лым бел-чырво́на-бе́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)