Вы́плат (БРС). Запазычанне з польск. wypłat ’тс’, асабліва параўн. выраз na wypłat ’выплачваючы грошы часткамі, на выплат’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
handiwork [ˈhændiwɜ:k] n.
1. ручна́я рабо́та
2. рабо́та, твор (чалавека або групы людзей, асабліва нешта дрэннае)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
hobnob [ˈhɒbnɒb] v. infml вадзі́ць дру́жбу; зна́цца (асабліва з кім-н. багатым, знакамітым і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
legitimize, BrE -ise [lɪˈdʒɪtəmaɪz] v. fml узако́ніць, прызна́ць зако́нным; апраўда́ць (асабліва што-н. несправядлівае або амаральнае)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
maxim [ˈmæksɪm] n.
1. пра́віла паво́дзін, пры́нцып (асабліва ў форме афарызма або прымаўкі)
2. афары́зм, ма́ксіма
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
quadruplicate [kwɒˈdru:plɪkət] n. адзі́н з чатыро́х адно́лькавых экзэмпля́раў (асабліва пра дакументы);
in quadruplicate у чатыро́х экзэмпля́рах
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дварня́к, ‑а, м.
Разм. Непародзісты дваровы сабака. Здаравенны дварняк, бразгаючы ланцугамі, падняўся на дыбы, злосна забрахаў. Хомчанка. Асабліва не даваў спакою ласям Макейчыкаў Дунай — нейкая помесь дварняка з ганчаком. Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агу́льшчына, ‑ы, ж.
Павярхоўнае асвятленне чаго‑н.; схематычнасць, неканкрэтнасць. Я рад, што заціхнуў агульшчыны гром: Час наш канкрэтны і хуткі. Панчанка. Асабліва лёгка тут [у публіцыстычных вершах] збіцца на агульшчыну і рыторыку. Бугаёў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рытуа́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рытуалу; звязаны з выкананнем рытуалу. Рытуальнае адзенне. Рытуальнае забойства. □ Відаць, у глыбокай старажытнасці моманту запальвання купальскага агню надавалася асабліва важнае рытуальнае значэнне. Ліс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пракідкі́, ‑ая, ‑ое.
Абл. Які знаходзіць выхад з цяжкіх абставін; знаходлівы, пранырлівы, прабіўны. Хто як здолее, той так і жыве. Спрытны і пракідкі — асабліва калі яшчэ і пашанцуе, — забагацее. Кудраўцаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)