туні́ка, -і, ДМ -ніцы, мн. -і, -нік, ж.

1. Старажытнарымскае адзенне накшталт кашулі, якое насілі пад тогай.

2. Жаночая кашуля прамога пакрою без каўняра з адным або двума бакавымі разрэзамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зашму́ляцца, ‑яецца; зак.

1. Выцерціся, занасіцца ад частага ўжытку (звычайна пра адзенне).

2. Сцерціся (пра скуру).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абнасі́ць, ‑нашу, ‑носіш, ‑носіць; зак., што.

Панасіўшы адзенне, абутак, зрабіць яго больш зручным, звычным. Абнасіць боты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скі́тніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да скітніка, уласцівы скітніку, належыць яму. Скітніцкае жыццё. Скітніцкае адзенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

туві́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тувінцаў, які належыць, уласцівы ім. Тувінская мова. Тувінскае адзенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шушпа́н, ‑а, м.

Старажытнае верхняе жаночае адзенне ў выглядзе свабоднага кафтана або шырокай доўгай кашулі, сарафана.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расхо́жий разг.

1. (ходкий) хо́дкі;

2. (для постоянного потребления) абыхо́дкавы, на абыхо́дак;

расхо́жая оде́жда адзе́нне на абыхо́дак.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

robe​1 [rəʊb] n.

1. ма́нтыя; шыро́кае адзе́нне;

judge’s robes судзе́йская ма́нтыя

2. хала́т

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

topless [ˈtɒpləs] adj. з адкры́тым ве́рхам (пра адзенне); «то́плес»;

a topless dress адкры́тая суке́нка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пеньюа́р

(фр. peignoir)

ранішняе жаночае адзенне з лёгкай тканіны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)