unabashed [ˌʌnəˈbæʃt] adj. fml які́ не разгубі́ўся, не збянтэ́жыўся;
stick unabashed to one’s opinion цвёрда стая́ць на сваі́м
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unaided [ʌnˈeɪdɪd] adj. які́ не ма́е дапамо́гі;
He can now walk unaided. Ён цяпер можа хадзіць без дапамогі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unquestioned [ʌnˈkwestʃənd] adj. fml бясспрэ́чны, безумо́ўны, які́ не выкліка́е сумне́ву;
Her authority is unquestioned. Яна мае бясспрэчны аўтарытэт.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unwitting [ʌnˈwɪtɪŋ] adj. fml
1. які́ не ве́дае (чаго-н.)
2. міжво́льны, мімаво́льны;
an unwitting mistake выпадко́вая памы́лка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Virgo [ˈvɜ:gəʊ] n.
1. astron. Дзе́ва (сузор’е)
2. astrol. Дзе́ва (знак задыяка; чалавек, які нарадзіўся пад гэтым знакам)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
МЮРЫ́Д (араб. які шукае, імкнецца; перан. — вучань),
у мусульманскіх краінах чалавек, які жадае прысвяціць сябе ісламу, авалодаць асновамі містычнага вучэння суфізму. Паводле канонаў мюрыдызму М. выбірае сабе настаўніка і падначальваецца яго волі, спавядаецца і каецца перад ім.
т. 11, с. 63
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НАТА́ТКА, заметка,
кароткае паведамленне, у якім апісваецца які-н. факт ці ставіцца канкрэтнае пытанне, газетны жанр. Падарожныя Н. — разнавіднасць нарыса. Н. таксама называюць жанр публіцыстычнага ці навук. твора, які, нягледзячы на адрывачнасць, дае ўяўленне аб прадмеце.
т. 11, с. 206
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
лахма́ты, -ая, -ае.
1. Які мае доўгую, густую поўсць; касматы.
Л. сабака.
Лахматая шапка.
2. Які мае ўскудлачаныя валасы.
Л. чалавек размахваў рукамі.
|| наз. лахма́тасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
двухпо́лы, -ая, -ае (спец.).
1. Які мае адзнакі мужчынскага і жаночага полу (пра арганізм чалавека, жывёлы).
2. Які мае тычынкі і песцікі ў адной кветцы.
Двухполыя кветкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
добразычлі́вы, -ая, -ае.
1. Які жадае людзям дабра, прыхільна адносіцца да іншых.
Д. чалавек.
2. Які выражае сваёй сутнасцю прыхільнасць, спагаду.
Добразычлівыя словы.
|| наз. добразычлі́васць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)