вы́рубіць разм.

1. áushauen* (impf háute aus) vt; áushacken vt, heráushacken vt;

2. (адтуліну, дзірку, акно і пад.) éinhacken vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

грунто́ўнасць ж.

1. (пра чалавека) Gründlichkeit f -, Solidi tät f;

2. (пра кнігу, даклад і пад.) Áusführlichkeit f -, Gründlichkeit f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прысяга́ць éinen Eid léisten [áblegen, schwören*]; beschwören* vt (даваць паказанні пад прысягай);

прысяга́ць на адда́насць Tréue schwören*, den Tréueid léisten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падва́жваць, падва́жыць

1. (mit dem Hébel) hóchheben* аддз. vt, hébeln vt;

2. кніжн. (паставіць пад сумнеў) etw. in Fráge stéllen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аблягчэ́нне н.

1. Erléichterung f -;

2. (змяншэнне болю і пад.) Mílderung f -, Línderung f -;

3. (памяншэнне вагі) Gewíchtsverminderung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адхо́н м. Ábhang m -(e)s, -hänge; чыг. Báhndamm m -(e)s, -dämme (чыг.);

пусці́ць пад адхо́н zum Entgléisen bríngen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зашпілі́цца, зашпі́львацца (паліто і пад.) zúknöpfen vt; schlíeßen* vt, vi;

зашпілі́ся! knöpf (den Mantel usw.) zu!, schließ (den Mantel usw.)!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

даўжэ́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -жэ́е; незак.

Станавіцца больш доўгім.

Пад вечар цені даўжэюць.

Вясной дні даўжэюць.

|| зак. падаўжэ́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -жэ́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

драўні́на, -ы, ж.

1. Цвёрдая частка дрэва або кустовых раслін, што знаходзіцца пад карой.

2. зб. Бярвенне і іншыя лесаматэрыялы.

Нарыхтоўка драўніны.

|| прым. драўні́нны, -ая, -ае і драўня́ны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

за́вязка, -і, ДМ -зцы, мн. -і, -зак, ж.

Тое, чым завязваюць (вяровачка, шнурок, тасьма).

Трэба мацнейшая з., бо гарох рассыплецца.

◊

Па самую завязку або пад завязку (разм.) — наесціся ўволю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)