craftily

[ˈkræftɪli]

adv.

1) хі́тра; па-махля́рску

2) Archaic уме́ла

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

paternity

[pəˈtɜ:rnəti]

n.

1) бацько́ўства n.

2) пахо́джаньне па ба́цьку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

butcherly

[ˈbʊtʃərli]

1.

adj.

разьні́цкі

2.

adv.

па-зьве́рску, лю́та

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

globetrotter

[ˈgloʊb,trɑ:tər]

n.

кругасьве́тны падаро́жнік; чалаве́к, які́ падаро́жнічае па сьве́це

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

наиме́ньший превосх. ст. найме́ншы;

наиме́ньшее кра́тное мат. найме́ншае кра́тнае;

◊

пойти́ по ли́нии (по пути́) наиме́ньшего сопротивле́ния пайсці́ па лі́ніі (па шляху́) найме́ншага супраціўле́ння.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

культпро́п ист.

1. (отде́л культу́ры и пропага́нды лени́низма) культпро́п, -па м. (аддзе́л культу́ры і прапага́нды леніні́зму);

2. (о человеке) разг. культпра́п, -па м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

канва́, -ы́, ж.

1. Рэдкая сятчатая баваўняная або льняная тканіна, якая служыць асновай для вышыўкі крыжам па клетках.

Вышываць па канве.

2. перан. Аснова чаго-н.

Сюжэтная к. рамана.

Храналагічная к.

|| прым. канво́вы, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спецыя́льнасць, -і, мн. -і, -ей, ж.

1. Асобная галіна навукі, тэхнікі, мастацтва; сфера чыёй-н. дзейнасці або вывучэння чаго-н.

Здаваць экзамен па спецыяльнасці.

2. Тое, што і прафесія, асноўная кваліфікацыя.

Сын мае с. музыканта.

Працаваць па спецыяльнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ветра...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па знач. слову «вецер», напр.: ветрасілавы, ветраўстойлівы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ле́пшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Спецыяліст па лепцы.

|| ж. ле́пшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)