дзіклі́вы
1. (застенчивый) ди́кий;
2. (угрюмый, избегающий общения) необщи́тельный, нелюди́мый;
3. (о животном) дича́щийся
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дзіклі́вы
1. (застенчивый) ди́кий;
2. (угрюмый, избегающий общения) необщи́тельный, нелюди́мый;
3. (о животном) дича́щийся
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ко́сны I (невосприимчивый к новому, отсталый) ко́сный;
ко́сны II,
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
праўдзі́вы правди́вый; (соответствующий действительности — ещё) и́стинный, по́длинный;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пісьме́нны
1.
2.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шчо́дры
◊ ~рай руко́й — не скупя́сь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
віду́шчы, ‑ая, ‑ае.
Які мае зрок, бачыць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
віру́тнік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дысцыплінава́ны, ‑ая, ‑ае.
Які прытрымліваецца патрабаванняў дысцыпліны 1, правіл паводзін; арганізаваны, вытрыманы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
глуша́к, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грэ́блівы, ‑ая, ‑ае.
Які адчувае агіду, гадлівасць да ўсякай неахайнасці і ўсюды яе падазрае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)