Га́йка ’гайка’, ’жалезнае кольца, якое набіваецца на што-н. для змацавання’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Га́йка ’гайка’, ’жалезнае кольца, якое набіваецца на што-н. для змацавання’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Бурцалёк ’цурбан’ (= буртэ́ль) (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ветраме́р ’прылада для вызначэння сілы ветру’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Ле́дзьбашто,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Картагра́ч ’карцёжнік’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Дяхто́ль ’дзяцел’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прысма́лак ’зямля, якую відаць з-пад снегу на зімовай дарозе’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Распашэ́ндзіць ’растраціць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Стахе́й ‘ашуканец, падманшчык’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ты́ргус ‘бабка (картапляная)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)