Адно з старажытных заходнябалцкіх плямён, якое да 13 ст. насяляла тэрыторыю паміж Нёманам і вярхоўямі ракі Нараў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛО́ШЫЦА,
рака ў Мінскім р-не і Мінску, правы прыток р. Свіслач (бас.р. Дняпро). Даўж. 9,2 км. Пачынаецца на зах. ускраіне в. Дворышча. У сярэднім цячэнні ракі ў межах Мінска створаны 2 сажалкі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
узбярэ́жжан. Strand m -es, -e, Küste f -, -n (мора); Úfer n -s, - (ракі, возера)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дэ́льтаIж. (вусце) Délta n -s, pl -s і-ten;
дэ́льта ракі́ Flússdelta n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
estuary
[ˈestʃueri]
n., pl. -aries
1) шыро́кае ву́сьце ракі́
2) ву́сьце ў мо́ра
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
influx
[ˈɪnflʌks]
n.
1) наплы́ў -ву m.
2) ву́сьце n., уто́ка f. (ракі́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
бейшло́т
(гал. bijslot)
грэбля ў вярхоўі суднаходнай ракі са шлюзамі для выпускання вады.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
entlángprp (A, D) уздо́ўж;
den Fluss ~, dem Fluss ~ уздо́ўж ракі́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
НАБЯРЭ́ЖНАЯ,
бераг ракі, канала, штучнага ці натуральнага вадасховішча, мора, умацаваны сцяной з каменю, бетону, цэменту, дрэва і інш., а таксама вуліца, якая ідзе ўздоўж такога берага. Аб’ект гідратэхнікі і архітэктуры. Развіліся ў выніку ўдасканалення канструкцый (драўляных, звычайна слупавых, і каменных), што ўмацоўвалі берагі абарончых равоў феад. замкаў і гарадоў. Пашыраны з сярэдзіны 18 ст. ў буйных еўрап. гарадах. Уздоўж Н. пракладвалі вуліцы, бульвары, на іх рабілі прычалы, спускі і з’езды да вады, аглядныя пляцоўкі, альтанкі, пазней пляжы. Н. адыгрываюць важную ролю ў аб’яднанні значных па плошчы гар. тэрыторый у адзіны арх. ансамбль (Н. рэк Сены ў Парыжы, Тэмзы ў Лондане, Нявы, Фантанкі, Мойкі, Крукава канала ў Санкт-Пецярбургу, Масквы-ракі і Яўзы ў Маскве і інш.). На Беларусі ствараліся з канца 18 ст. ў буйных палацава-паркавых комплексах (Н. ўздоўж каналаў у Альбінскім палацава-паркавым ансамблі, 1780-я г.). Н., што будуюцца з сярэдзіны 20 ст., становяцца месцамі адпачынку (Н. р. Свіслач і Сляпянскай воднай сістэмы ў Мінску і інш.).
С.А.Сергачоў.
Набярэжнаяракі Свіслач у Мінску.Набярэжная Крукава канала ў Санкт-Пецярбургу.
