1. Прывучаны да лоўлі птушак і звяроў. Лоўчыя сабакі.// Прызначаны для лоўлі птушак і звяроў. Лоўчыя ямы.
2.узнач.наз.ло́ўчы, ‑ага, м. У Маскоўскай Русі і памешчыцкім побыце — той, хто ведаў псовым паляваннем, рыбнай лоўляй.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
migrate
[ˈmaɪgreɪt]
v.i.
1) перасяля́цца, міграва́ць
2) пералята́ць (на зіму́ — пра пту́шак)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сако́льнік, ‑а, м.
Гіст. Той, хто даглядае лоўчых птушак, абучае іх і палюе з імі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пласціністадзю́быя, ‑ых.
Атрад вадаплаўных птушак з пласцінкамі на баках дзюбы і плавальнымі перапонкамі на лапах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цюлюлю́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Абзывацца гукамі, падобнымі на цю-лю-лю (пра некаторых птушак).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
birdwatching[ˈbɜ:dwɒtʃɪŋ]n. вывучэ́нне пту́шак у натура́льных умо́вах;
do the birdwatching in the park назіра́ць за пту́шкамі ў па́рку
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АРНІТО́З (ад арніта... + ...оз),
псітакоз, вострая інфекцыйная хвароба дзікіх і свойскіх птушак, млекакормячых жывёл і чалавека. Узбуджальнік — хламідыя Chlamidia psittaci. У птушак суправаджаецца пашкоджаннем парэнхіматозных органаў, кішэчніка, паветраносных мяшкоў, ц. н. с. Крыніца інфекцыі — хворыя і перахварэлыя птушкі, асабліва ўспрымальны да яе маладняк. У мэтах прафілактыкі ўводзяць каранцін на птушкафермах, робяць дэзінфекцыю. Жывёлы і чалавек заражаюцца ад птушак і праз інфіцыраваныя яйцы. Характэрныя прыкметы: слабасць, санлівасць, панос, адсутнасць апетыту, дрыжыкі, выдзяленні з носа, цяжкае дыханне, кан’юнктывіт, паралічы, запаленне лёгкіх. Лячэнне тэрапеўтычнае.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АРХЕАПТЭ́РЫКС, археорніс,
першаптушка (Archaeopteryx),
самы стараж. вымерлы род птушак падкл. яшчарахвостых птушак. 1 від — A. lithographica. Назва дадзена па адбітку пяра, знойдзеным у 1860 у верхняюрскіх (цітонскіх) літаграфічных сланцах Золенгофена (Баварыя, Германія). У 1861 там знайшлі і першы няпоўны яго шкілет з адбіткамі пер’я. Вядома 5 шкілетаў; 1экз. (берлінскі) апісаны пад назвай археорніс, але ён ідэнтычны з археаптэрыксам.
Памерамі з голуба, меў дзюбу з канічнымі зубамі, 3 свабодныя пальцы на крылах, доўгі хвост з 20 пазванкамі. Мяркуюць, што археаптэрыкс пералятаў з дрэва на дрэва, пры гэтым выкарыстоўваў пальцы крылаў, або бегаў па зямлі і зрэдку пералятаў на невял. адлегласці. Марфалогія археаптэрыкса пацвярджае філагенетычныя сувязі паўзуноў і птушак. Мяркуюць, што археаптэрыкс — прамы продак птушак, які паходзіць ад тэраподных дыназаўраў ці ад псеўдазухій.
1.каго-што. Меціць (жывёліну), надзяваючы кольцы на лапкі птушак або хвасты рыб для даследавання напрамку і хуткасці іх перамяшчэння, працягласці жыцця і інш.
К. пералётных птушак.
2.што. Рабіць кругавы зрэз кары або надзяваць на ствол дрэва драцяныя кольцы з мэтай уздзеяння на яго рост.
3.што. Абмазваць ствол дрэва для аховы яго ад шкодных насякомых.
