znaczyć
znaczy|ć1. значыць; азначаць;
2. меціць; маркіраваць;
3. значыць, мець значэнне;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
znaczyć
znaczy|ć1. значыць; азначаць;
2. меціць; маркіраваць;
3. значыць, мець значэнне;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
◎ Картаве́шка ’зняважлівае
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Кле́пкаць ’маргаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Клоўсічка ’жанчына, якая часта ўжывае
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Куўсця́к ’жмут сена’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вака́була ’асобнае
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Варсава́ты ’з крапінкамі (пра яблыкі)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Бро́мы ’будынкі гандлёвых радоў’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Разма́й ’размарын’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рацу́бал ’халаднік, прыгатаваны з капуснага расолу і цыбулі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)